Murat Sevinç

Bugün seçim olsa yine HDP’ye oy vereceğim sonucuna varıyorum! ‘Biz’im oyumuz emanet değil ki. Ayrıca, insan sevip güvenmediğine bir şeyini emanet etmez. Sabah akşam viski içen yalı komşularım da aynı şekilde düşünüyor. Artık Ankara’nın denizinden mi, viskisinden mi, bilemiyorum…

12 Eylül’ün ahlaksız seçim barajını aşıp muktedirin asabını bozduklarından, partileri kapatılmakla kendileri yargılanmakla tehdit edilen HDP’lilerin, ‘kınamadın kiii, kınamadın kiii’ zevzekliğiyle taciz edilmesinin ne memlekete, ne demokrasi umuduna, ne de bu yoksul halkın, güzel canlarını veren yoksul çocuklarına yararı vardır.

Savaşa karşı çıkmak insanlık görevidir. İnsanlaşmanın koşuludur. Savaş, suçtur…

Bugün HDP’nin yanında olup haksızlığa uğramasına, ezilmesine izin vermemek, hem HDP’ye oy veren seçmenin hem de sol değerleri, demokrasiyi, insanca yaşamayı ciddiye alan, savaş karşıtı tüm yurttaşların görevi.

Faşist zihniyetin panzehiri, sol düşüncedir. Türkiye’de bir şeyler değişecekse, bunu başaracak olan soldur. Sol siyasettir. Memleketin dindarı da mutlu olup insanca yaşayacaksa bu, solun ‘eşitlikçi’ değerleri sayesinde olacaktır.

Hak mücadelesi veren iki Cumhuriyet yazarına yönelik öfke ve ‘kokmaz bulaşmaz’ merkez medyanın okurlarını kızdırma ihtimali bulunan netameli konulara dair malum tavrı, demokratik bir memlekette yaşamak isteyen her birimizin sorunu.

İnsan hakları/ifade özgürlüğü alanı, gelişimini benim gibi ‘Ne gerek var?’ diyenlere değil, Karan ve Çetinkaya gibi elini taşın altına sokanların cesaret ve tercihine borçlu.

Başlıca kaygısı sermayedarın sadık hizmetkârlığı olan, cezasızlığın, vurdumduymazlığın, denetimsizliğin müsebbibi sağ siyasetin eseridir işçi ölümleri.

Necip Fazıl ile Nihal Atsız’ın ittifakını düşününce, sağlıklı bir insanın ürpermemesi de pek mümkün olmuyor. Hakikaten, evlat olsa sevilmezler!

  MURAT SEVİNÇ Ne matrak bir toprakta yaşıyoruz. Haziran başında ‘belki de son seçim olacak,’ ‘rejim değişecek,’ ‘iç savaş çıkacak’ endişelerinin dile getirildiği memleketimizde, Haziran sonunda...

Türkiye’de asgari düzeyde bir adalet duygusu yeniden tesis edilmek zorunda. Tekrar: Bu bir zorunluluk. Her alanda, özellikle idare ve yargıda.

Partiler 76 milyon insanın kaderiyle, geleceğiyle oynadıklarının farkına varmalı. Varmıyorlarsa, hatırlatılmalı. O oylar kendilerine, zevzeklik etsinler diye verilmedi. Yurttaş sandığına, dalga geçilsin diye sahip çıkmadı.