DikenYaramazlara biraz batar!

Yeni Parti’de eskimeyen pek çok şey var. Eskimeyen şeylerle yepyeni bir hikaye kuramazsınız, AKP iktidarını da eskitemezsiniz. Boş laf etmek de, boş hayal satmak da politika değildir, dönüşüm yaratmaz.

“Ne yapmak gerekir?” sorusunun yanıtı hiçbirimiz için kolay olmasa da, “Ne yapılmaması gerekir?” sorusunun yanıtı göreli basit. Seçmeninize, onların ömrünü tüketen saçmalıkların yaşandığı geçmişi, o devrin zırvalarını hatırlatan hiçbir şeyi yapmamalısınız muhterem Yeni Partililer.

Birine yardım etmekle, yapılan yardım üzerinden onun hayatında hak sahibi olduğunu düşünmek arasında önemli bir fark vardır.

Bir sanatçının ölümü, yalnızca onun hayatının sona ermesi değildir. Onun sesini ilk duyduğumuz günün de biraz ölmesidir.

Beyoğlu’nda İstiklal Caddesi’ni her gün baştan sona turlayıp şiir yazarak geçimini sağlayan biri vardı. Sanırım Oktay’dı adı.

Bilgiden ve söz hakkından insan onuruna yakışmayacak ölçüde mahrum bırakılmış milyarların, hele ABD ve Avrupa dışındakilerin, elinden ne gelir?

Pile köyünde düzenlenen Barış Festivali’nde kadehler kalktı; zeybek ve sirtaki yan yana oynandı. Neredeyse birleşik Kıbrıs’ın gayriresmi marşına dönüşen Dillirga şarkısı da festivalde yankılandı.

Birkaç hafta önce ‘Restoran Yatırımı: Cehalet Yatırımı’nı yazmış ve “Bilmeden yapmayın” demiştim.

Bir belediyenin kapısına siyah karanfil bırakmak, bir komisyonda ağız ve gözleri siyah bantla kapatmak Norveç parlamentosu mensupları için uygun bir eylem biçimi olabilir, ancak 2026 Türkiye’sinde muhalif seçmenin sinirini bozmak ve muhatabını güldürmekten başka bir işlevi yok.