Yazarlar
Balkonu PVC ile kapatmışlar, Ayazma'da su kalmamış ama Polat'ta muhabbet baki
Diken’de 'Yazarlar' başlığı altında toplansak da 'gıyaben' tanırız birbirimizi. Hepsini feyz alarak okuyorum. Sizden farkımız yok, okur-yazar ilişkisi bizimki de anlayacağınız. Halbuki ne güzel olurdu bir rakı masası etrafında laflamak. C. Hakkı Zariç’le bir demo yaptık, pek şahane oldu.
2016'da kaldırılan dokunulmazlıklar ve CHP'nin rolü
Anayasaya aykırı bir yargı kararıyla CHP’nin genel başkanlık koltuğuna oturtulan siyasetçinin 2016’daki kararından hiçbir zaman pişmanlık duymayacağına kuşkum yok. Buna mukabil, yapıp ettiği her ne varsa tümünü ‘ahlak’ ve ‘prensipler’ ile açıklamaya çalışması ziyadesiyle bıkkınlık verici.
Neden hep mağduruz?
Bir hayal kırıklığının ardından ortaya çıkan ilk sorulardan biri genellikle aynıdır: Bunun sorumlusu kim? Bu sorunun neden bu kadar çekici olduğunu hafife almamak gerekir. Suçlu bulmak karmaşık hikâyeleri basitleştirir. Belirsizliği azaltır, dağınık duyguları tek bir hedefe yöneltir.
Schengen geliyor, peki Kıbrıslı Türkler neden hâlâ karanlıkta?
Schengen belki adanın geleceğini tek başına değiştirecek bir dönüm noktası olmayacak. Ancak bu sürecin nasıl yürütüldüğü, Avrupa Birliği'nin Kıbrıslı Türklere gerçekten nasıl baktığını gösteren önemli bir sınava dönüşmüş durumda.
Ah babam!
Babalar çoğu zaman geç anlaşılır... Onları çocukken sert buluruz, gençken eski kafalı, büyüyünce yorgun, öldükten sonra eksik. Baba dediğin insanın içinde en geç çözülen bilmecedir.
Dünya Kupası da neymiş? Edebiyatçılarla tiyatrocular toprak sahada!
Avrupa ya da Dünya Kupası finallerinden bahsetmeye gerek yok. Toprak sahada futbol maçı yapan edebiyatçılarla tiyatroculardan bahsedeceğim.
Ortadakiler
'Süpermen değil Voltran' yazımı okuyan arkadaşım ve KBB doktorum Hikmet Toy mesaj yazmış, “‘Aracı’ mı yazmıştın, gel bir de bizim sağlık sektörüne bak istersen” demiş... Anladım ki herkesin canını sıkan bir konu bu 'aracı'lar.
Neydi neydi… hah, masumiyet karinesiydi!
Butlancı ekip ve saz arkadaşları ne anayasaya aykırı bir yargı kararıyla koltuğa oturulmasından, ne işbirlikçilikten, ne masumiyet karinesini yok saymaktan rahatsız.
Hikayeni kim anlatacak; Alzheimer!
‘Still Alice’ Oscar’ı almasına rağmen, biraz değerinin farkına varılmadan kıyıda kalmış olsa da hafızasını kaybeden bir kadını değil, kendini savunan insanı anlatan bir film olduğu için bende çok kıymetli.
