DikenYaramazlara biraz batar!

Madde bağımlılığını konuşacaksak önce evi konuşmalıyız. Çocuğun eline geçen hapı değil, o eli ilk tutmayan eli, satıcıyı değil, evdeki sessizliği ve sevgisizliği konuşmalıyız.

Bir okulda silah patladığında toplum önce sese döner. Kaç kişi yaralandı, fail kimdi, silahı nereden buldu? Bunlar gerekli ama gecikmiş sorular. Çünkü silah patladığında, aslında çok şey çoktan olmuştur. Bir çocuk çoktan ilişkiden kopmuş, dilini yitirmiş, seçeneklerini tek tek kapatmıştır. Biz sesi o anda duyarız; oysa süreç çok daha önce başlamıştır.

Polonyalı ressam Andrzej Wróblewski'nin, savaştan sonra henüz 21 yaşındayken resmettiği 1948 tarihli tablo.

En büyük tarihsel tiyatro kişiliği olarak kabul edilen William Shakespeare; bir insan mı yoksa bir hayalet mi? 23 Nisan’da 1564 yılında doğan, 1616’da yine 23 Nisan’da aynı kasabada ölen, Straford-upon-Avon’lu Willy’den bahsediyoruz.

Bu dünyadan iyi bir şair, iyi bir editör, iyi bir kalem erbabı, iyi bir mahalle arkadaşı, bıçkın bir Enver Ercan geçti.

Aslında görülebilecek ve duyulabilecek her kanal açıkmış ama hiç kimse görmemiş, hiç kimse okumamış İsa’yı.

‘Erkek şiddeti’ lafını duyar duymaz önyargıyla tıkadığınız kulaklarınızı lütfen artık açın ve bu şiddetin tek muhatabının kadınlar olduğu fikrini bir kenara bırakın.

Medya olayları yalnızca bireysel etiketler üzerinden anlatmayı sürdürürse, yapısal ve kurumsal boyutlar görünmez kalacak. Bu görünmezlik devam ettikçe her yeni olay, farklı isimlerle ama aynı eksik anlatıyla yeniden üretilmeye mahkum.

Erol bey 15 yıldır işletiyormuş Öz Emek'i. Park Birahanesi’ymiş, adını değiştirmiş: “Sosyalistim ben. Emeğe saygımdan dolayı koydum bu ismi.”