DikenYaramazlara biraz batar!

Kadir İnanır vasiyetinde hazır bir aile ağacını takip etmedi. Doğduğu bağların yerine yaşarken kurduğu bağı ve inandığı değerleri koydu.

YENİ Parti, nasıl yeni bir parti olabilir? Herhalde, gençlere büyük önem verdiğini tekrar ederek değil, gençlere önem vererek.

Zor koşullarda işlevini sürdüren, kendisinden bekleneni yapan, düzenini bozmayan kişiyi dayanıklı sayıyoruz. Oysa insan kendisini korumayı öğrenirken hayatını daraltan alışkanlıklar da edinebilir. Dayanıklılığın ne olduğunu anlamak için, insanın neye dayanabildiği kadar neye uyum sağladığına da bakmak gerekir.

Hakiki bir tiyatro ve sanat tutkunu olarak; kapanan bir salon ile uçurumdan düşen bir kedi benim ruhumda aynı hasara yol açıyor.

İnternet sitemde tecrübeyle sabit bir tavsiyem var okuyanlara: “Kendinize ait tek seferlik hayatı başkaları için israf etmeyin lütfen.” O cümleye bir ekleme daha yapmak istiyorum.

Patriyot Hayati, göçmenliğin bütün ayrıntılarını yaşamış, zenginliğin ve yoksulluğun bütün sokaklarında dolaşmış. Babasından kalan mirası, annesinin kendisine bağışladığı payla birlikte, Kilyos’ta bir kadın arkadaşıyla kısa sürede yiyip bitirmiş ve hemen o günün sabahında, oracıkta iş aramaya başlamış.

M1 Esenler metro durağı yakınlarında bindiğim minibüsün şoförüne parayı uzatırken “Can-1 restorana gideceğim, yeri bilmiyorum. Yakınlarında indirir misin?” dedim, yüzünde gülücüklerle “İyi bilirim, tam önünde indireceğim” dedi. Buralar bilmediğim yerler. Bana göre saat de geç oldu, akşamın 8’ine kaldım. İlgili ve belli ki bilgili cevabı içimi rahatlattı.

Sanırım duamız tutmadı.

Birini aylar sonra görüyorsunuz. Daha “nasılsın?” demeden hızlı bir yoklama başlıyor: “Kilo almışsın.” “Çok çökmüşsün.” “Yüzün çok güzel, biraz kilo versen…” Bu sözler çoğu zaman hakaret eder gibi değil, çayın yanına kaşık bırakır gibi söyleniyor. Rahatsız edici olan biraz da bu: Başkasının görünüşü hakkında konuşmak, gündelik hayatın olağan bir hakkıymış gibi görülüyor