DikenYaramazlara biraz batar!

O meşhur bakış, yalnızca yakışıklılığın bakışı değildi. İçinde Karadeniz’in koyuluğu, Anadolu’nun mahcubiyeti, Yeşilçam’ın melodramı, erkekliğin yükü, çocuk kalmış bir tarafın kırgınlığı vardı.

İçimizde yaşamaya devam eden insanlar hakkında düşündüğümüzde, onları anlamaya çalıştığımızı sanırız. Oysa dikkatle bakıldığında zihnin yaptığı şey çoğu zaman anlamaktan çok sonuca ulaşmaya çalışmaktır. Aynı konuşmalar yeniden kurulur. O gün söylenmesi gereken cümleler yıllar sonra bulunur. İnsan farkında olmadan aynı hikâyeyi farklı sonlarla yeniden düşünür.

Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri'nin Kıbrıs Kişisel Temsilcisi María Ángela Holguín'in son temaslarının ardından adada dikkat çekici bir tablo ortaya çıktı.

Yağmurda yürüyen herkes, hayata gurbette veda eden şair Bayram Balcı için, saçlarını ıslatsın lütfen.

Zonguldaklı ve kalbi Zonguldak için çarpan biri Rasim.

Tuncay Şenyüz, her zamanki nezaketiyle amatör bir köşe yazarının söyleşi önerisini kabul etti. Hepinizin Tuncay Şenyüz’ü tanımasında yarar var, giderek eksilen çok özel bir kuşağın, yüzme tutkusunun sembol olmuş isimlerinden.

Kadir İnanır aynı zamanda bir mukayesedir. Ya da mukayese edilemezlik. Belki de 'yıldız' dediğimiz şey tam buradan doğuyor: Bir dönemin ortak hayal gücünü üzerinde toplayabilmekten. Dünya artık bir yenisinin doğmasına pek elverişli halde değilken, çok parlak bir yıldızı uğurluyoruz.

Birkaç gündür basında ve kamuoyunda ‘NATO öncesi tutuklamaları’ olarak adlandırılan gözaltı ve tutuklamalar bağımsız yargımızın ‘ön alıcı’ bir tutumu, anladığım kadarıyla. ‘Ne olur ne olmaz’ gözaltıları.

Diken’de 'Yazarlar' başlığı altında toplansak da 'gıyaben' tanırız birbirimizi. Hepsini feyz alarak okuyorum. Sizden farkımız yok, okur-yazar ilişkisi bizimki de anlayacağınız. Halbuki ne güzel olurdu bir rakı masası etrafında laflamak. C. Hakkı Zariç’le bir demo yaptık, pek şahane oldu.