Arda Ekşigil

'Kanun-yiyen' bir rejimin verdiği hangi ‘hukuki güvence'ye bel bağlanıp da barış inşa edilecek? 

Despot için tek sabit, iktidarını koruma ve pekiştirme güdüsüdür. Bu güdüyle de ne yazık ki müzakere değil, ancak mücadele edilebilir. Mücadele saflarına dönmezsek hiçbir çerçeve yasa, bizi er ya da geç portakal suyu olarak içilmekten kurtarmayacak.

Meydanlarda ‘hain Kemal’ sesleri yükseliyor. Siyasal temsilcileri hapiste rehin tutulan muhalif kesimlerin butlan idaresinin pişkinliği karşısında duyduğu tiksinti göz önüne alınırsa hafif bile kalabilir bu tabir.

İlginçtir, Kemal Kılıçdaroğlu ve Sultan Vahdeddin’in de bir şekilde ‘kıyasa gelen’ bir yanı var. Bu her yönlerinin birbirine benzediği veya kaderlerinin benzeşeceği anlamına gelmiyor elbette.

Kılıçdaroğlu ve hempalarının trajik serencamından acıklısı yok demeyin. Var. 

İran’da yaşananları geniş bir toplumsal kesimin çırpınışı olarak tanımlamak - can acıtıcı olsa da - isabetli olacak.

Alon Liel: İsrail’de artık yalnızca farklı bir yönetimden değil, farklı bir ülkeden bahsetmemiz gerek. 35 yıl boyunca hizmet ettiğim ülke, bugünkü İsrail değil.

Zachary Foster: "Amerikan-Yahudi toplumunda yepyeni bir nesil gelecek, ABD ve İsrail’e dümeni kırması için bastıracak.

Çöl kumlarına, betona veya kara toprağa gömülmek istemiyorsak gerçekten, kaçış değil çıkış aramalı.

Kendi yetersizliklerine aldırmadan bir ülkenin kaderiyle bu derece umarsızca oynayabilmesiyle, Kemal bey tüm zamanların hem en vasat ve pırıltısız, hem de en orijinal ve görkemli Faust’u sayılabilir.  

İlerleyen günlerde Kemal Kılıçdaroğlu’nun CHP’nin var oluşunu kendi var oluşu uğruna feda edip etmeyeceğini hep beraber göreceğiz.

Şehrin -çoğuna kendi sebep olduğu- bin bir sorunuyla yüzleşmek yerine suyunu kurutup çevresine bir kanal açarak başımıza yeni çoraplar örmeye and içmiş bir idarenin uhdesinde ‘deprem sürecine girmek’, enkaz altında kalmak kadar korkutuyor insanı.