Murat Sevinç

‘Devlet aklı’ afyonu, sayısız hayati sorunla boğuşan halkın kendi çıkarını gözeten bir aklı olmadığı zannı üzerine temellendiriliyor.

19 Mayıs haftası vesilesiyle bir tarihçi ve kitabından söz etmek istiyorum. Ahmet Kuyaş’ın, 'Yüzüncü Yıl Notları (1918-1923)' başlıklı kitabı.

Hevesli kayyım, ilkinin sonunda bir trajedi yaşadı ve cümlemize yaşattı, şimdi bambaşka siyasal-toplumsal koşullarda ‘görevini’ yerine getirmeye çalışacak, ancak ülke ve ahali onun bıraktığı ülke ve ahali değil. Komediye yazgılı, çok hüzünlü ve hepimize acı çektirmeye azimli bir sürece tanık olacağımızı tahmin ediyorum.

CHP yalnızca Türkiye’nin değil, dünyanın en köklü birkaç partisinden biri ve ‘kurucu parti’ konumunda. Bugün CHP’ye yapılana mutlak biçimde karşı çıkmak, CHP ile değil, Türkiye’nin çok partili demokratik yaşamının geleceği ile ilgili bir tutum. Gün, siyaset esnafının çok sevdiği ‘eveleme gevelemenin’ ve muhteris işbirlikçilerin gönül eğlendirme günü değil.

Yazıya başladığımda belirsizlik vardı, sonuna geldiğimde kararın çıktığını öğrendim. CHP’nin bir önceki genel başkanının o koltuğa, mecburiyet görüntüsü vermeye çalışarak, memnuniyetle oturacağını tahmin ediyorum. Otursun. İktidar ve işbirlikçiliğe gönül indiren muhalif figürler, demokrasi adı verilen oyunda ‘halkı’ bir kez daha ihmal ediyor.

Bir insanı, onun mesleğindeki benzersizliğini üzerinden anlatmak istiyorum. Ne kadar çok insan tanısa Ali Güzel’i o kadar iyi olur.

CHP yöneticilerinin siyasetçi transferlerine şaşırmadığını düşünüyorum. Arkadaşlarının ne olup olmadığını hepimizden daha iyi biliyorlar.

Halk, muhalefet partilerine ne yapması, nasıl yapması gerektiğini, ihtiyacının ne olduğunu anlatıp duruyor yıllardır ve son madenci direnişi, söz konusu anlatma-yol gösterme çabasının bir örneği.

Geçtiğimiz hafta nihayet 'Sarı Zarflar’ı seyredebildim. Beğenenlerin, beğenmeyenlerin ve az beğenenlerin olduğunu duydum ve şu ana dek ancak birkaç yazı okudum. Bana kalırsa, güçlü oyunculuklarla derdini anlatabilen iyi bir film.

Üniversite yazılarına, çeşitli kaynaklar önererek devam ediyorum.

Bir süredir ‘ara seçim’ tartışması yapılıyor. CHP, boşalan üyelikler için ara seçimin zorunlu olduğu kanısında ve TBMM’yi bir tarih belirlemesi için göreve davet ediyor. İktidar ve çevresi ise ara seçime gerek duymadıklarını, yapılmayacağını açıkladı. CHP haricindeki muhalefet (!) partileri genellikle yarım ağız destek oldu bu öneriye. Oysa bir anayasal gereklilikten söz ediyoruz. Konu uzadıkça Diken’de de not düşmek iyi olur diye düşündüm.

Şu aşamada CHP ve Özgür Özel büyük bir özveri sergiliyor. Ortada burun bükülecek değil, omuz verilmesi gereken samimi bir çaba ve emek var.