Psk. Dr. Feyza Bayraktar

İlişkileri bitiren şey çoğu zaman büyük krizler değil, tekrar eden küçük örüntülerdir. Eleştiri, savunma, küçümseme ve duvar örme… Yani mesele tek bir kavga değildir; o kavganın her seferinde aynı yere çıkmasıdır.

Çatışma korkusu, fikir ayrılığından çok daha fazlasıdır; o ayrılığın ilişkiyi nasıl değiştireceğine dair belirsiz ama yoğun bir beklentidir.

Bir okulda silah patladığında toplum önce sese döner. Kaç kişi yaralandı, fail kimdi, silahı nereden buldu? Bunlar gerekli ama gecikmiş sorular. Çünkü silah patladığında, aslında çok şey çoktan olmuştur. Bir çocuk çoktan ilişkiden kopmuş, dilini yitirmiş, seçeneklerini tek tek kapatmıştır. Biz sesi o anda duyarız; oysa süreç çok daha önce başlamıştır.

Bir işe başlamak için motivasyon beklemek, kapının önünde durup açılmasını beklemek gibi. Kapının kolu oradadır ama insan dokunmaz. Çünkü dokunmak, sonucu değil belirsizliği başlatır.

Can sıkıntısı çoğu zaman yanlış tanımlanır. Sanki seçenek kalmadığında ortaya çıkan basit bir boşluk haliymiş gibi düşünülür. Oysa bugünün sorunu çoğu zaman seçenek azlığı değil fazlalığıdır; sessizlik değil gürültüdür. Yani can sıkıntısı, hayatın boşaldığı yerde değil, dolu ama insanın onun içinde kök salamamış olduğu yerde belirir.

Haset çoğu zaman saldırgan değildir. Aksine, içten içe kendini aşındıran bir harekettir. İnsanın kendine verdiği zarardır.

Birini tanımak, onu çözmek değil; onunla biraz daha kalabilmektir. Asıl mesele, birini hemen çözmek değil; tanımaya gerçekten bir şans verebilmektir.

Bayramın belki de en kıymetli yanı, bir insanı ölçmeden karşılayabilmekte. Onu dinlerken hayatının hesabını sormamakta. Yanında otururken küçük bir yoklama başlatmamakta.

Orta yaş insanı ilk kez hayatına biraz mesafeden bakabildiği bir yere getirir. Arkasında biriken yılları, önünde ise artık sonsuz olmadığını sezdiği zamanı aynı anda görmek.

Ebeveynlik neredeyse steril bir ameliyathane ciddiyetiyle icra ediliyor. Aslında buna bir ad konabilir: Terapist ebeveyn sendromu.

'Masumiyet Müzesi' o tartışmayı tartışmayı gündeme taşıdı: Bu bir aşk hikâyesi mi, yoksa bir obsesyon anlatısı mı?

Klinik gözlemler ve araştırmalar, psikopatik özelliklerin sadece kriminal gruplarda değil, toplumun tam ortasında, iş hayatında, sosyal ilişkilerde de görülebildiğini gösterir.