Murat Sevinç

Yıllardır mağdur numarası yapan ihaleci muktedirlerin, kendinden olmayanlara duydukları kini ve ‘küçük görme’ eğilimini açıkça sergilemelerinde büyük yarar var. Ne kadar dökseler içlerini, o kadar iyi.

Bugün, sevdiğim herkesin yüzü gülüyor. Mide bulandırıcı bulduklarım ise efkârlı ve somurtkan. Daha ne olsun.

Memleketin asıl sorunu, milyonlarca insana ‘şarjör’ diyen zihniyet. O zihniyetin bu denli çok tutulması. Kendi terminolojisiyle, böylesine ‘parlamış’ olması.

Muhterem seçmen, seçime bir hafta kaldı. Ülkenin doğusundan bir el, tüm yurda uzandı ve diyor ki ‘Her ne olacaksa ‘birlikte,’ omuz omuza yapalım ve önce şu ahlaksız barajı, yine ‘birlikte’ aşalım.’ Bu fırsatı da kaçıracak mısın, kaçırmayacak mısın?

27 Mayıs 1961’de bir darbe yapılmıştır. Darbe, son yıllarında demokrasiyle ilgisi kalmayan despot DP’ye karşıdır. Burjuvazi içindeki mücadelenin ‘Türk tipi’ sonucudur.

    MURAT SEVİNÇ Takip eden varsa, hatırlar. Geçtiğimiz yılın son yazısını, aşağılanan, şiddet gören, horlanan seks işçilerine ithaf etmiştim. Demokratik sistem, insan/yurttaşlar arasındaki ayrımları en aza indirmeyi...

‘Olup bitene, insanın aklını zorlayan şu adaletsizliklere, hiç olmazsa seçim sürecindeki fecaate bir tepki göster artık Allah’ın cezası’ deyivermek; olmayacak iş mi?

Geçenlerde ceza hukukçusu arkadaşım (onların durumu da pek vahim!), ‘Bir ineğin rüyasındaymışım gibi hissediyorum’ demişti. Bir diğer tanışım da ‘Neden eskisi gibi teknik anayasa yazıları yazmıyorsun?’ diye sordu. Allah iyiliğini versin.

Önümüzdeki bir hafta boyunca, çok yaşlı bir erkeğin cenazesi üzerinde nasıl tepinildiğini izleyeceğiz. O yaşlı beden, darbeyi yaptıktan 35 yıl sonra, 98 yaşındayken hasta yatağında ölen Kenan Evren’in bedeni.

Üniversitelerde türban yasağı sorunu çözülmüş olmasına karşın hala kullanılmasında şaşıracak bir şey yok tabii. Ellerinde başka malzeme yok. Açılışı çoktan yapılmış tesisleri, seçim öncesi bir kez daha açmak gibi bir durum anlayacağınız. Türbanlı bacı aşağı, türbanlı bacı yukarı…

Batı demokrasilerindeki örneklere hiç benzemese de Türk tipi ‘öngörülebilirlik’ ve ‘şeffaflık', asla yabana atılmamalı. Hiç olmazsa her birimiz, gerek kendi başımıza gerekse başkalarınınkine hangi durumda neler gelebileceğini, kimin nasıl tavır alacağını, hangi gazetelerin nasıl manşetler atacağını, satır satır biliyoruz.

Sorun şu ki bu süreçte, şimdiye dek yapılanın aksi benimsenmeli. Bunun için halkın bilgilendirilmesine, katılım yöntemlerinin tartışılmasına, ezcümle ‘açıklığa', ‘eleştiri'ye ve tabii ‘akla’ gereksinim var.