Yazarlar
Nomofagos Çağı
'Kanun-yiyen' bir rejimin verdiği hangi ‘hukuki güvence'ye bel bağlanıp da barış inşa edilecek?
Türkiye'nin Sartre'ları var, de Gaulle'ü yok!
Süreci yürütenler konuşulsun istemiyor, çünkü duyacaklarından hazzetmeyebilirler; konuşabilecek olanlar ise ya itibarsızlaştırıldı ya baskı altında ya da yılların derin hayal kırıklıklarını yaşıyor.
Terörsüz Türkiye sürecinde 'entelektüeller'in suskunluğu üzerine
DEM Parti İmralı heyeti üyesi Faik Özgür Erol, 'Terörsüz Türkiye' sürecine yeterli entelektüel desteğin olmayışını eleştirdi.
Ben böyle(mi)yim?
Yıllar boyunca aynı özelliklerimiz görülüp adlandırıldıkça, biz de kendimizi o kelimelerle anlatmaya başlayabiliriz. Bir süre sonra başkalarının bizi nasıl bildiğiyle bizim nasıl biri olduğumuzu sandığımız şey arasındaki sınır eskisi kadar belirgin olmayabilir. O zaman soru yalnızca başkalarının bizi nasıl gördüğü değildir: “Ben böyleyim” dediğimiz şeyin ne kadarı gerçekten bize aittir?
Gurmenin 'Git' demediği İtalya
İtalya’da akış haritalarının dışında kalmayı 'başarmış' bir bölgeden bahsetmek istiyorum. "Köyüm" demekten zevk aldığım, ikinci evime dönüştürdüğüm Oltrepò Pavese’den…
Yazı, huzur ve başka şeyler
Şairlerimiz roman, öykü, deneme ve oyun yazmaya çok hevesli ve hakikaten beceriklidir.
Rant, kelebekler ve Birol Altınkılıç
Tanışmıyoruz ama sevgili Emre Zor’a çok katılıyorum. Sözüm okuyanı ve yayınlayanı aptal yerine koyan sözde köşe yazarlarına…
Mezarlığı geçince Akşam Güneşi'ni göreceksin, şaşırma!
Sonu meyhaneye varan en güzel yolculuklardan biri oldu. İstanbul’un pek sevdiğim, en güzel yollarından geçtim.
Bir insan hayatımızdan ne zaman gerçekten çıkar?
Bir ilişkinin başladığı günü nasıl tam olarak bulamıyorsak, içeride bittiği günü de gösteremeyiz. Hafıza tarih tutmaz. Bir sabah kalkıp her şeyin geçtiğini ilan etmez. Bir süre sonra fark ederiz: Eskiden bugünün içine karışan şey, artık ait olduğu yerde duruyordur. Bazı ilişkiler unutulduğu için değil, sonunda geçmiş zaman kipine geçebildiği için biter.
