Ayhan Tinin

O meşhur bakış, yalnızca yakışıklılığın bakışı değildi. İçinde Karadeniz’in koyuluğu, Anadolu’nun mahcubiyeti, Yeşilçam’ın melodramı, erkekliğin yükü, çocuk kalmış bir tarafın kırgınlığı vardı.

Babalar çoğu zaman geç anlaşılır... Onları çocukken sert buluruz, gençken eski kafalı, büyüyünce yorgun, öldükten sonra eksik. Baba dediğin insanın içinde en geç çözülen bilmecedir.

‘Still Alice’ Oscar’ı almasına rağmen, biraz değerinin farkına varılmadan kıyıda kalmış olsa da hafızasını kaybeden bir kadını değil, kendini savunan insanı anlatan bir film olduğu için bende çok kıymetli.

Bazı geceler yalnızca izlenmez, içinde yer alınır. Kardeş Türküler’in yarın akşamki ‘Yan Yana’ konseri öyle bir gece olacak gibi.

Türkiye’de kültür alanı ölmedi; ama eski seyirci çatırdıyor. Sinema artık otomatik kitle eğlencesi değil. Tiyatro, canlı temas sayesinde nefes alıyor.

Gençler 'geleceğimiz' oldukları için değil; bugünün en canlı, en yaralı, en dürüst tanıkları oldukları için önemlidir.

Türk sanat dünyası 19 Mayıs'ın hakkını bütünüyle verdi mi? Hayır veremedi.

Tiyatrolar arası üretim koşulları uçurumsa ödülün terazisi de yamuktur. Kimse kusura bakmasın bu adalet değil, eşitsizliğe smokin giydirmektir.

Bazı oyunlar sahneye çıkmaz, bir hatırayı uyandırır. Kimi alkışlar yalnızca oyuncuya değil, daha iyi olduğuna inanılan zamanlara ulaşır. Gırgıriye böyle bir şey yaptı.

Kapalı gişe gösterimini sürdüren Devlet Opera ve Balesi’nin Carmina Burana gösterisine, açık bir davet aldım.

En büyük tarihsel tiyatro kişiliği olarak kabul edilen William Shakespeare; bir insan mı yoksa bir hayalet mi? 23 Nisan’da 1564 yılında doğan, 1616’da yine 23 Nisan’da aynı kasabada ölen, Straford-upon-Avon’lu Willy’den bahsediyoruz.

Orhan Taylan’ın Beyoğlu Sofyalı Sokak Hamson Apartmanı’nda bu hafta başlayan ve 25 Nisan’a kadar sürecek olan sergisi; resim/heykel ve estetik meraklılarını atölye ortamında buluşturuyor.