Murat Sevinç

DEVA Partisi, İYİ Parti'den daha kısa ve büyük ölçüde ana-ara başlıklardan oluşan, ayrıntıya girmeyen bir metin yayınladı.

İYİ Parti sistem önerisinin pek çok bakımdan başarılı olduğunu, özenle hazırlandığını ve bir-iki konu dışında umut verici bulduğumu söylemeliyim.

Yeniden parlamenter sisteme dönmek mümkün, ancak bu dönüşün siyasal sistemi demokratik hale getirmesi 'garanti kapsamında' değil! Demokrasi için, hükümet biçimi dışında da bir şeylerin değişmesi gerekir ülkede.

Şu kısacık yazıyı kaleme alırken, kimilerinden yönelecek sövgü sözcüklerini, akıl ve ahlak sınırlarını aşan olası tepkileri bilerek yazmak rahatsız edici ve çoğunu duyup yüz yüze gelmeseniz, pek umursamasınız da can sıkıcı bir durum. Ve Osman Kavala'nın (diğerleri gibi)  bunca zamandır cezaevinde tutabilmesinin nedeni, o sövgü sözcükleri, akıl ve ahlak sınırlarını zorlayan tepkilerin verilebiliyor oluşunun, bu durumun filizlendiği siyasal ve kültürel iklim, kumaşımız. Evet, kumaşımız.

Hak ettiğimiz nedir? Bir HDP'li “Allah bir” dediğinde tüyleri diken diken olanlar, ömürlerini kendilerine hiçbir şey sorulmadan ve iktidarlarca ciddiye alınmadan geçirdikleri, seçimden seçime hatırlandıkları için mutlu mu hakikaten? “Ali gitsin Veli gelsin, bu bize yeter” mi diyorlar? Sanmıyorum.

Şu aralar Türkiye'de Kürt sorunu olmadığını söyleyenlerin, bunu seçim kaygısıyla yaptığı malum. Aynı insanlar birkaç yıl önce 'Kürt sorunu vardır', diyordu. Böyle bir açmazın olmadığını savunanların bir kısmı ise, sorunu 'terör' sözcüğüyle çerçevelemekten yana.

Bunların hâlâ iyi günlerimiz olduğu düşünülürse, muhalefet ne olduğunda 'hayır' diyebilecek?

12 Eylül, patronların hararetle destekleyip sonuçlarından memnun kaldığı bir siyasal/toplumsal yıkım ânıydı. Hâlâ enkaz altındayız.

Gülümsemenin ve eğlenmenin, herhangi bir şeye doyasıya ve birlikte sevinmenin bu ölçüde unutulduğu bir devir olmamıştır herhalde.

Bir neslin insana ve topluma bakışının ve kamuculuğun, özenin, emeğin, hiçbir emeğin boşa gitmeyeceğinin, azmin, kararlılığın, şefkatli bir direncin, eğitimci bilincinin onur verici hikâyesi, delikanlı Nazım ile öğretmeni Gönül Hanım'ınki.

Basında, 'bisiklet kazası' başlığıyla verilen haberlerin çoğunun adı kaza konulsa da, aslında cinayet. Hiç kuşkusuz bir bisikletçi de hata yapabilir. Buna mukabil vefat edenlerin çok büyük bir kısmının hemen hiç kusuru olmadığından kuşku duymuyorum. Bu yargıyı, yıllarca bisiklet turu yapıp, şehirlerarası pedal çevirmiş biri olarak, gönül rahatlığıyla yazıyorum.

27 Mayıs darbesinden sonra yargılananların hazin ve aklı başında insanlarca mahcubiyetle hatırlanan anılarının mekânı olan Yassıada'ya yapılanlar, Ada'nın betona dönüşmesi, oraya dikilen otel ve otel reklamı, Türkiye sağının milli iradeciliğinin gerçek niteliğini sergilemesi bakımından çok doğru bir iş olmuş. Ne yapılsa ne edilse böyle güzel resmedilemezdi bu konu. Emeği geçen herkesi kutlamak gerek.