Bahadır Kaynak

O yıllara yetişemeyen Y ve Z kuşağına müjdemi vereyim. Kaçıranlar için doksanlar retrosu yeniden vizyonda.

Çin’in ekonomik modeli, Katar’ın parasıyla gideceğimiz yön, onların siyasi sistemine doğru kaçınılmaz olarak eviriliyor.

AB perspektifinin zayıflamış olması, bu bölgedeki iş birliği alanlarının ortadan kalktığı anlamına gelmiyor. Ukrayna krizinin güneyimizdekini mumla aratacak bir enkaz yaratmaması için de Gaulle’e kulak vermekte fayda var.

Arap Emirlikleri Veliaht Prensi’nin Ankara’ya gelişi ve Cumhurbaşkanı tarafından kabulü, 15 Temmuz sonrası ‘helalleşme’nin düzeyini gösteriyor.

İktisat politikalarındaki hataların sonuçlarını, aynı futbolda olduğu gibi hemen tabelada görmek mümkün. Dolayısıyla uzun vadede kendi kendimizi sonsuza kadar kandırma şansımız yok.

Türkiye kamuoyu, Suriye, Irak, Doğu Akdeniz, Libya gibi sıcak gerilim noktalarına odaklanmaktan tam olarak farkına varamadı ama kuzeyimiz biriken bir tansiyon var. Biz istemesek de günün sonunda sonuçlarıyla yüzleşmek zorunda kalabileceğimiz bir sorun giderek büyüyor.

Washington’un Ankara’ya karşı kullanabileceği manivelalardan birisi, demokrasi meselesi haline gelirken, bunun başlı başına Biden yönetimin hedefi olduğu anlamına gelmiyor. Eksik gedik demokrasimiz sadece vatandaşlar olarak yaşam kalitemizi etkilemiyor aynı zamanda dış ilişkilerimizde zafiyet yaratıyor.

Yine de hem Ukrayna’da böyle iddialı bir pozisyon alıp hem de Suriye’de Rusya’yla koordine edilmemiş bir harekata girişmenin, bu defa çok daha riskli bir macera olacağını düşünüyorum.

Hafta sonuna doğru piyasalara bayrak açmış hükümetin, üstüne bu on ülkenin başkonsolosunu 'persona non grata' ilan edeceğini açıklaması, verilebilecek en sert tepki olarak nitelendirilebilir. Eskiden harp edilen ülkelerin sefirleri Yedikule zindanına kapatılırmış ama sanırım işi oraya kadar götürmeyecekler.

Türkiye’nin demokrasi, insan hakları, ekonomi yönetimi gibi birçok alanda çok daha iyisini yapmaya ihtiyacı var. Bunu gerçekleştirecek yönetim içerideki dinamiklerden güç almakla beraber dış politikada da mevcut iktidardan daha maharetli olabileceğini ayrıca göstermek zorunda.

Hava savunmamızın belkemiğini oluşturan F-16 filomuz yaşlanırken ve teknolojik olarak eskide kalmaya yüz tutarken, F-35 projesinden atılmamızın önemsiz bir detay olmadığı apaçık ortada.

Türkiye’nin yumuşak karnı İdlib, Rusya’nın giderek baskısını artırdığı, Ankara’nın canını yakmak istediğinde de bunun kolaylıkla yapabildiği cerahatli bir yara olmaya devam ediyor.