Bu yıl 67 yaşına basan Selanik Uluslararası Film Festivalinde Emin Alper’in (1974) 5 filminin gösterimini (Retrospektif) içeren bir Saygı Duruşu (Tribute) gerçekleşti.
Film gösterimlerinin hepsinde salonlar tıklım tıklım doluydu. Son filmi Kurtuluş’ta mesela biletler bir hafta önce tükenmişti. Açış/sunum konuşması yapan Alper’in adı duyulduğunda, henüz sahneye çıkarken alkış tufanı kopuyordu.
Gösterimlerin sonunda en az yarım saat izleyicilerle muhabbet seansları da ilginçti: Alper’in Selanik’te galiba özel bir seyirci kitlesi var. Çünkü söz isteyip görüş belirten ya da soru soranların bir kısmı Alper’in diğer filmlerine ya da diğer filmlerindeki kahramanlara göndermeler yapıyordu.
Ayrıca yeni izledikleri filmden acaip ilginç ayrıntılar yakalayıp yönetmene güzel sorular soruyordu. Seans yine alkışlarla kapanıyordu.
Yurtdışında yaşayınca kaçınılmaz oluyor ha bire kıyaslamalar yapıyorsun: En az Emin Alper kadar tanınan bilinen Yunanistanlı bir sinemacı, Türkiye’ye gelip filmlerini gösterse bizden kimler ve kaç kişi katılır böyle bir etkinliğe? Kim ne sorar Yunanistanlı sinemacıya?
Üzgün, yalnız, kargılanmış ve umutsuz memlekette bugün hâlâ Emin Alper gibi sinemacılar varsa, çıkıp doğru dürüst filmler çekip gösterebiliyorsa sevinelim biraz değil mi?