AİHM Anayasa Mahkemesi kararlarına tam uyumun hukukun üstünlüğü için esas olduğunu vurgulamıştır. Bu bağlamda, söz konusu mahkeme kararlarının uygulanmamasının bireysel başvuru prosedürünün etkinliğini zayıflatabileceği ve aynı zamanda tehlikeye atabileceği hususunu yinelemiştir.
Bütün bu nedenleri gözetirsek; insan hak ve özgürlüklerinin ihlali nedeniyle yapılan bireysel başvurularda Anayasa Mahkemesinin karar vermemiş olması ve uzun süre kararsız kalınması eğer “idari pratik” haline dönüşürse, Anayasa Mahkemesine yapılacak bireysel başvuru hakkı etkili bir başvuru yolu olmaktan çıkabilir. Ki; dönüşme olasılığı çok fazladır.
Anayasa Mahkemesi son başvurulacak etkili ve sonuç alıcı yargı merci olmaktan çıkarsa; AİHM tarafından verilen Hasan Uzun kararının bir kıymeti kalmaz. Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru hakkı bakımından hukuksuz ve adaletsiz bir iklim yaratılmış olur…
Artık Anayasa Mahkemesi sonuç alınabilecek ama çok daha önemlisi etkili bir başvuru yolu olmaktan çıkmış demektir. En hazin olan böyle sonuca sürüklenmektir. Yargı kararlarıyla böyle bir sonuç yaratılamaz.
Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurularda karar vermemesi ve gecikmesi hak ihlalidir.
Anayasa Mahkemesinin karar vermemesi nedeniyle verilmiş bir AİHM kararı varsa, ki vardır ve bu karar Kavala kararıdır; yargılamanın yenilenmesi talebi zaman geçirilmeksizin kabul edilmeliydi; hukuk ve adaletin sağlanmasında eski hale dönülmesi son çareydi.
Bireysel başvuru hakkı hak olarak kalmalıdır.