Cemalettin Küçük: Türkiye kapitalizmi hurdadan çelik üretimi için bir üs durumuna gelmiştir

Okura not

Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.

Neden bu kadar çok ark ocaklı tesis var ve neden hurda ticaretinde dünya sıralamasında ilk sıralardayız? Türkiye kapitalizmi hurdadan çelik üretimi için bir üs durumuna gelmiştir. Yoğun elektrik enerjisi gerektiren bu üretimde Türkiye Avrupa birincisi konumunda.

Çelik ihracatında da dünyanın ilk sırasında. Ancak aynı zamanda en çok çelik ithalatı yapan ülke de Türkiye. Bu işleyiş çelikte Türkiye’ye dış açık yaratmaktadır. Türkiye vasıfsız çelik üretip ihraç ediyor, ama imalat endüstrisi için vasıflı çelik ithal ediyor. Yani Türkiye demir çelik endüstrisi sömürü düzeninin bir parçası olarak emperyalizmin hizmetindedir.

Yoğun enerji ve emek gerektiren vasıfsız üretimin işleyişinde daha çok emek ve doğa sömürüsü bir arada yürütüldüğünden zaman zaman böyle büyük katliamlara neden olan sonuçlar doğurur. Burada biz konuyu sadece denetim ve pür mühendislik tekniğine indirgemeye çalışırsak, çözümsüzlük içinde çözüm arayarak kayboluruz.

Büyük söz ederek konuyu sadece siteme yükleyen bir sonuca getirmiyorum. Bu sistemi ayakta tutan teknik heyetler ve sömürünün aracı olan mühendislerimizin de bir özeleştiri yapması gerekmez mi? Bu sistemi ayakta tutan sendikal işleyiş hiç ses etmeyecek mi? Bu tesislere aracılık eden yüzlerce dış ekipman ve hammadde sağlayanlar hiç ses etmeyecek mi?

Cemalettin Küçük’ün yazısı