Kadri Gürsel

Uygar dünyanın bir parçası mı olmak istiyoruz? Yoksa 1876’da yürürlüğe giren Kanun-i Esasi’yi iki yıl sonra askıya alıp memleketi 30 yıl boyunca zalim bir istibdatla yöneten Abdülhamit’in devamı mı?

Cumhuriyet çocuğu Mustafa Koç’ın zamansız vefatı bana cumhuriyetin ölümünü hatırlattı.

Davet edilen kişilerin özellikleriyle olduğu kadar, bu toplantının zamanlamasıyla da önemli bir mesaj verilmiş oldu Ankara’ya.

Türkiye’de ifade özgürlüğünden geriye ne kaldıysa savaş politikası sorgulanmasın diye boğuluyor. Barışı savunan akademisyenlerin üzerine bir linç pornosunu andırır şekilde gidilmesindeki amaç bu.

Bu savaşın, başkanlık rejimine verilen halk desteğinin olası bir referandumda zaferi rahatça güvenceye alacak seviyede konsolide etmesi ilk hedeftir. Erdoğan’ın bahsettiği, 'terör örgütüyle sonuna kadar mücadele'deki o 'son' bu hedefe varıldığında başlıyor.

“Sıfır yılı”, bir ülkede devlet ve toplumun güce el koyan mutlak irade tarafından baştan sona dönüştürülmesinin yolunun açıldığı yılın adı...

Şam hülyalarından geriye kalan 'stratejik derinlik' ise Öncüpınar’dan başlayıp Halep’te biten kısacık yolu koruma gailesinden başka bir şey değildir.

Rusya ve PKK’yı işbirliğine iten politikaların mucitleri bu işbirliğini elbette ki iç siyasi tüketim için kullanacaklardır ama sonuç değişmeyecek; bu işbirliği içte ve dışta izlenen çatışmacı siyasetin Türkiye’ye maliyetini her bakımdan artıracak.

Sonunda, bu 'tuul'un Türkiye’nin birlik ve bütünlüğünü sağlamakta herhangi bir başarı sağlamayıp sadece insani, ahlaki ve siyasi maliyetleri artırdığı bir kez daha görülecektir. Sadece 'hard pavır'la bu topraklarda durulmaz.

Kentlerin böyle yakılıp yıkılması ayrılıkçı eğilimi daha da güçlendirebilir, şiddeti ülkenin batısına taşıyabilir ve etnik çatışmalara neden olabilir.

Erdoğan rejimi de PKK’ya karşı yeni savaşı başlattığı 2015’in 24 Temmuz tarihinden bu yana MHP’yi kelimenin tam anlamıyla yiyor. Devlet Bahçeli de partisinin iktidar tarafından yenilip yutulmasına yardım ediyor.

Yatacak yeri olmayanlara nispet, yattığı yer için “Asıl saray burası işte...” demiş Can Dündar. Hayata bambaşka bir açıdan bakıyor. Bu bakış açısı onu Silivri’den çıkaracak.