Emre Zor

Ne cumhuriyet kaldı ne de laiklik. AKP’nin ilk dört maddenin korunacağını söylemesi bu anlamda hem acıklı hem de komik duruyor.

Vaktiyle karşı karşıya gelinerek başlatılıp sürdürülen ve dolayısıyla hukuku da bu sınırlı alana bağlı oluşmuş ‘savaş’ kavramını, istediği kişilere (Corrie/Eygi), düşman bellediği halklara ve bölgeye (Filistinliler/Gazze) genişletirken, sınırı ‘herkes’ olarak belirliyor İsrail. Artık hiç kimse, dünyanın hangi ülkesinde yaşıyor olursa olsun, kendisini güvende hissedemez.

Lübnan ve Suriye’yi de yutacak hale gelen bölgesel gerilimin görünürdeki sebebi Gazze’ye yönelik saldırılar olsa da bölgede yerel veya dışarıdan ne kadar aktör varsa her birinin hesabı devreye giriyor.

Toplumun farklı kesimlerinin öteki kesimlere yönelik algıları ve yargıları bakımından, öne ve arkasıyla cinayet, bir havuz üzerindeki örtüde açılan bir delik işlevini görüyor.

Bir ümit vardı. Sadece 15 yıl sonra, 2024 yılında ise artık Anayasa askıda.

EYT, Mayıs 2023 Cumhurbaşkanlığı seçimi öncesinde, seçimi kazanabilmek için har vurup harman savrulan kamu kaynaklarının, sınır tanımaz popülizmin yüzük taşıydı. Bir gecede 2 milyonu aşkın kişiye emeklilik hakkı verilerek dünya rekoru kırılmıştı.

Bireysel egoizm kendi iyiliğine,düzenine,kendisinin ve cemaatinin çıkarlarına odaklanmış olup,bu çıkarları tehdit etme ihtimali olan her şeyi yok etmeye hazır.

Bence Selahattin Demirtaş o meşhur ketıllardan birisini CHP Genel Merkezine göndermeliydi.

Laikliği savunmak, aslında kendi yorum ve seçim özgürlüğüne hayat hakkını savunmaktır.

Önceki gün gençlerle bir araya gelen Bilal Erdoğan “ekonomist” olduğunu söyleyerek EYT düzenlenmesini eleştirmiş, EYT’nin “büyük bir felaket” olduğunu ve “kandırıldıklarını” söylemiş.

Bütçe açığının bir yılda iki buçuk kat artması, basın toplantısıyla açıklandığı halde, hiç soru alınmadan kalkılıp gidilen tasarruf tedbirlerinin işe yaramadığının resmi belgesidir aynı zamanda.

Her gün yeni bir senaryo yazıldı ve ertesi gün de bir başka senaryo…