Bahadır Kaynak

Dünyada olup biteni bu iki ana eksende kutuplaşmış aktörler arasındaki çekişme üzerinden okumak mümkün mü sorusuna cevap arıyorum.

Erdoğan’ın Twitter hesabındaki fotoğraf ile sağlık durumu arasındaki uçurum, halkla paylaşılan ile Türkiye'nin dünyadaki gerçek imajı arasında da var.

Bayraktar ailesinin 'SİHA da yaparım siyaset de' yaklaşımı, zaten topal demokrasimizin sırtına yeni yükler getiriyor.

Bay Kemal’in dünyasında sorunlar birdenbire ortadan kaybolmayacak. Sadece uzun yıllardır ağırlaşan gündemde belki bir nefes alma imkânı sağlayacak adımlar atılabilecek. Elbette bunun için önce Mayıs ayındaki seçimin kazanılması, ardından zorlu bir süreçte doğru dış politika tercihlerinin yapılması gerekecek.

Macron’un ABD’nin peşine takılmadan kendi başına ayakta duran Avrupa hedefi anlamlı. De Gaulle’ün ülkesinden de başka türlüsü beklenemezdi.

Netanyahu, muhalifleri 'dış güçlerin ajanı' ilan etme ya da seccadeye bastırma ferasetini gösteremediğinden olacak şimdilik geri adım atmış görünüyor.

Ortadoğu, Çin'in büyük oranda dışa bağımlı olduğu fosil yakıt için yöneldiği ilk adres. Bundan dolayı bölgeyle ilişkilerini sağlamlaştıracak, ancak saldırgan olmayan bir çizgiyi bir süredir sürdürüyorlar.

Bundan yaklaşık yirmi yıl önce ABD’nin ve birkaç müttefikinin beraber yürüttükleri Irak’a yönelik saldırı başlamıştı.

Dış politikaya 'siyaset üstü' demeyeceğim ama iç siyasetteki rekabetin dış aktörlerin de katılımına açılması da biraz fazla sanki.

Tiflis’teki gösterilerin yeni bir Maidan etkisi yaratıp Batı yönelimli bir iktidara kapı aralama ihtimalini yakından izlemek gerekiyor. 

Akşener’in tercihi bugünlerde hemen herkes tarafından tartışıldığından, biz uluslararası siyaset gündemimize sahip çıkıp Çin liderinin karşı karşıya kaldığı soruna odaklanalım.

Kahraman atalarımız, sırtımızdan hançerleyen iç düşmanlar ve su uyusa bile uyumayan, bize takık düşmanlarla dolu bir dünya kurgusu, ortalama insanın beynine nakşedilip duruyor. Tarih böyle bir zihinsel dünyanın inşası için en elverişli araç.