Enis Batur’un Kırmızı Kedi’den çıkan ‘Merak Cemiyeti Tutanakları’nı yıllar önce Alakarga’dan okumama rağmen, daha paket kâğıdını çöpe atmadan, kitabın kapağını açtım ve büyüsüne düştüm.
Hep, bu ülkeden bir değil birkaç Enis Batur yetişseydi, edebiyatımız en fazla yüz elli kelimeyle yazıp konuşabilen angaje çeyrek entelektüellere kalmazdı diye söyler dururum. Sakın karıştırmayın, Enis Batur, entelektüel değil, hakiki bir münevverdir. Size bildiğiniz münevverânı sayın desem, beşinci isimden sonra zorlanacağınızdan emînim. Haksız da sayılmazsınız, çünkü matbûâtımız tribünlere oynayan angaje entelektüellerden yükselen kuru gürültüyü pek seviyor, onlardan icât ettikleri edebiyat yıldızlarıyla da münevverânı okurdan kaçırıyor. Yalan değil, Enis Batur’u sevmemin bir nedeni daha var, onun da benim gibi Tati’yi Chaplin’den üstün tutmasıdır.
