Türkiye’de çiftçi sayısı hızla azalırken üreticiler tehlikenin boyutuna dikkat çekiyor. Artık tarımsal üretimi kumar oynamaya benzeten üreticilere göre bu şartlarda ekim yapacak çiftçi bulmak imkânsız.
Türkiye’de kayıtlı çiftçi sayısı şu an 500 binin altında ve bu son yılların en düşük rakamı. Çiftçi sayısının bu kadar düşmesi tarımsal üretim için de büyük bir risk. Zira Türkiye’de üretilmeyen her gıda maddesi ithal edilmek zorunda. Bu da beslenmek için daha fazla para anlamına geliyor. Üstelik son dönemde yaşanan pandemi ve savaş gibi etkenlerden ötürü gıdaya erişim bu kadar zorlaşmışken.
DW Türkçe‘ye konuşan Türkiye’nin farklı noktalarındaki çiftçilerse tehlikenin boyutuna dikkat çekti.
‘Çiftçi para kazanmıyor’
Seyhan Ziraat Odası Başkanı Süleyman Girmen’e göre çiftçinin en büyük problemi para kazanmaması. Artık çiftçilerin toprağa küstüğünü ve ata mesleğini terk ettiğini dile getiren Girmen, kimsenin para kazanmadığı bir işi yapmak istemeyeceğini, çiftçilerin de bu düşünce ile kırsaldan kente göç ettiğini vurguladı.
Girmen ayrıca tarımdan kopuşun durdurulması için önce girdi maliyetlerinin düşürülmesi sonra da desteklerin üretim aşamasında çiftçiye verilmesi gerektiğinin altını çizdi.
‘Kumardan ne farkı var’
Kumluca Türkiye’nin meyve-sebze üretimi için oldukça önemli bir yer. Kumluca Ziraat Odası Başkanı Hidayet Kökçe’nin yorumlarıysa şöyle: “Artık hangi çiftçi para kazanabiliyor? Tarım para kazanılan bir sektör olmaktan çıktı. Yani bir geleceği de yok. Kim niye devam etsin? Ben ekiyorum sonra biçiyorum ama ne kazanacağımı hiç bilmiyorum. Ya bunun kumar oynamaktan ne farkı var. Bu iş kumar oynamak gibi.”
Kökçe ayrıca gençlerin toprağa küstürüldüğünün de özellikle altını çizdi: “Gençler kırsalda tarım ile uğraşıyorsa evlenmek istediğinde olumsuz karşılanıyor. Bu çok önemli bir mesele. Çiftçinin adı şu son günlerde hatırlandı işte. Pasifize edilmiş bir kesimden bahsediyoruz. Gençler neden tarım yapmak istesin böyle bir durumda?”
‘Oğlumu uzak tutuyorum’
Diyarbakır Yenişehir Ziraat Odası Başkanı Süleyman İskenderoğlu’na göreyse çiftçiler artık tarlaların çok az bir kısmını zaman geçirmek için ekiyor. Ancak ona da gerekli gübreyi atamadığı için rekolte düşük oluyor. 45 yaşında olduğunu söyleyen İskenderoğlu oğlunun çiftçi olmasını istemiyor ve bunun gerekçesini şöyle açıkladı: Memur olsun ya da başka bir maaşlı işte çalışsın. Düşük maaşı olsa bile çiftçi olmasın istiyorum. Bundan daha çarpıcı bir örnek var mı?
Tarımdaki yanlış politikalar nedeniyle kırsaldan kente göçün hızlandığın anlatan İskenderoğlu, şöyle devam etti: “Kapanmayacak yaralar oluşuyor. Köyünü bırakıp, tarlasını bırakıp giden, şehre yerleşen vatandaş bir daha gelmeyecek. Bunun çok daha yıkıcı etkilerini göreceğiz. Buna gerçek önlemler alınması gerekiyor.“
