Azime Acar

Güçlü bir reklam veren olmak, hakkınızdaki olumsuz bir haberi önlemeyi sağlayabilir mi?

Acaba kar tanesini çığa dönüştüren medya mı? Yoksa hassasiyetleri zamanında okuyup hızlı ve ikna edici yanıtlarla tez zamanda krizi yönetememek mi?

Bu, bir krizin bir haftalık öyküsüdür. Ya da 'Kendim ettim, kendim buldum' öyküsü olarak da okuyabilirsiniz.

Periscope, yeni medya düzeninin en son oyuncusu. Öyle bir oyuncu ki her bir vatandaş artık resmen yayıncı, hem de anında.

Haberin güvenilir yüzüydü, kariyerinin en büyük hikayesini 12 yıl öncesine dair bir küçük yalan anı bitirdi.

Pazar günkü gazetelere yansıyan TUSİAD haberleri ise medyanın ‘kendince doğru haber’inin ne olduğunu bir kez daha gösterdi.

Bizimki, sürrealistik (gerçeküstü) bir durumun sıradanlaştığı bir dünya. Kanal D’nin yeni anchorman’i Cüneyt Özdemir’in, yayında “Bazen şaşırıyorum, nasıl bir bülten sunuyorum” demekten kendini alamadığı bir dünya.

AZİME ACAR azimeacar@medyafobi.com İletişimin etkili ama bir o kadar da zorlu mecrası sosyal medya, kişileri de kurumları da sallamaya devam ediyor. İşte, son günlerin iki çarpıcı vakası....

Cumhurbaşkanı adayı Ekmeleddin İhsanoğlu’nun basın toplantısı, hitabet sanatı ve medya ilişkileri için yap-yapma ipuçlarıyla doluydu.

Ya sonra... Ne olacak bundan sonra?... Eski derdimize yanamadan, yeni dertler geliyor peş peşe... Biz Soma ile dertlenmeye devam edelim. Edelim, çünkü görmek isteyen gözler için öyle çarpıcı dersler var ki…

Her şey olup bittikten sonra kader-dua-tevekkül üçgenine sığınmak yerine, felaketler yaşanmadan yapacak çok iş var.

Freedom House raporunda, özgürlüğün rengi yeşil, kısmen özgürlüğün rengi sarı, özgür olmayanların rengi ise mor. Geçen yıl dünya nüfusunun sadece yüzde 14’ü özgür bir basına sahip olmuş. Sararıp, moraran medyanın tekrar can bulup yeşillenmesi, tüm dünya haritasının basın özgürlüğü açısından yemyeşil olması dileğiyle.