“O gece” yüzünden yıllardır yaşadığı hayal kırıklığını geride bırakmak, gerçek potansiyelini ortaya koyabilmek için kolları sıvadı… Sıvadı ancak giderek kendinden, benim ve birçok çevrenin tanıdığı Muharrem İnce olmaktan da uzaklaşmaya başladı!
Daha öncesinde yaptıklarını tartışmaya gerek yok; ancak seçimler için geri sayım başladığı andan itibaren görünürde hem Cumhur İttifakı’na hem de Millet İttifakı’na karşı önemli çıkışlar, eleştiriler yaparken aslında iktidarın “ekmeğine yağ sürdüğü” yolunda eleştiriler almaya başladı!
“Ben daha çok AKP’den oy alacağım” iddiasıyla 100 bin imza toplamak için YSK’ya başvurduğunda “eski yoldaşları” başta olmak üzere neredeyse tüm çevrelerden gelen eleştiriler üçe, beşe katlandı, Cumhur İttifakı hariç! Yandaş gazeteler TV’ler İnce’yi koyacak yer bulamıyor, haberlerini birinci sayfalarından veriyor, ekranlarına çıkarmak için yarışıyorlardı adeta!
İlk dört gün sonunda 100 bin imzanın çok gerisindeyken, son iki gün süratle yeterli imzanın üzerine çıkması da toplumda “AKP desteği” olarak yorumlandı!
Bu yorumlar, bir siyasetçinin nasıl da hırsının kurbanı olduğunu göstermesi açısından hüzünlü bir örnekti!
