Sözümüzün umulmadık menzile ermesine yol açtıkları için teşekkür mü etmeli, Özgür Gündem ile dayanışmayı büyütmelerine şükran mı duymalı bilmem ama eminim bizi korkutma, sindirme girişimlerinin bumerang gibi dönüp onları vurması yeter onlara!
Hiç bitmeyen bir şiddet sarmalının orta yerinde dayanışma ruhumuza merhem olsa da, şu bir yıl içinde bombalarla parçalanan yüzlerce beden, ruhu paramparça binlerce insan, tanklarla yerle bir olan evler, namluların ucunda yok olan binlerce genç, yaşlı, çocuk kadın ile asıl olarak parmaklarımızın arasından hızla kayıp giden geleceğimiz hiç hız kesmedi biz tutsak edildik diye.
Şunu ifade etmeliyim ki, duvarın bu tarafı ya da diğer yanı değil bizi özgür kılan!
Ruh emicileri karanlık köşelerine geri gönderdik ya, rehavete kapılmamak gerekiyor. İçeride tutsak onlarca gazeteciyi, avukatı, siyasi mücadele yürüten binlerce insanı da almak, ölümleri durdurmak üzere direngen bir dayanışmayı daha da yaygınlaştırmak boynumuzun borcu.
