‘Terör örgütü propagandası yapmak’ iddiasıyla ağustos ayında kapatılan Özgür Gündem gazetesinin sorumlu yazı işleri müdürü İnan Kızılkaya, ‘kamp’ olarak nitelediği cezaevi şartlarını anlatan bir mektup kaleme aldı: “Duruşmalara gelmek benim için işkenceye dönüşüyor. Küfür, hakaret olmadan getirilmek istiyorum, çünkü bunlar sürekli oluyor. Cezaevinde 12 Eylül darbe dönemini aratmayan uygulamalar var.”
Sene başından bu yana hakkında 100’den fazla soruşturma başlatılan ve dava açılan Özgür Gündem gazetesi, İstanbul 8’inci Sulh Ceza Hakimliği’nin kararıyla ‘PKK terör örgütü propagandası yaptığı’ gerekçesiyle geçici olarak kapatılmıştı.
Gazete binasına yapılan baskında çok sayıda gazeteci de gözaltına alınmıştı. Gözaltına alınanlardan gazetenin genel yayın yönetmeni Zana Bilir Kaya ve sorumlu yazı işleri müdür İnan Kızılkaya ise tutuklanmıştı.
Cumhuriyet’ten Ayşe Yıldırım’a bir mektup gönderen Kızılkaya, Kaya ile birlikte 26 Ağustos’tan bu yana kaldıkları Silivri 9 No’lu F Tipi Cezaevi’nde yaşadıklarını şöyle özetledi: “Cezaevinden ziyade özel bir kampa getirildiğimizi anladım. Akabinde zorla çıplak aramaya tabi tutuldum. İnsan onurunun çiğnendiği bu iğrenç uygulama adeta işkenceye çevrilerek uygulandı. Hangi insan bu muameleyi hak eder ki?”
‘Esir bir asker muamelesi yapılıyor’
Kızılkaya, cezaevinde 12 Eylül darbe dönemini aratmayan uygulamaların bazılarınıysa şöyle anlattı:
“Avukatlarımız her zaman görüşümüze gelemiyor. Oysa tutukluların avukat görüş hakkı sınırsızdır. Ailemiz ve avukat görüşlerine çıkarıldığımızda tacize varan üst araması ve ayakkabı çıkarması yapılıyor. Sonra da gardiyanlar ‘Ayakkabını yere vur, çırp ve giy’ komutuyla esir bir asker muamelesi yapıyor. İtiraz ettiğimizde kollarımıza giriliyor ve zorla yaptırılmaya çalışılıyor. Yine görüşe gidiş ve gelişlerde ‘Duvar dibinde yürü, sağa sola bakma’ komutu veriliyor. Sabah ve akşam sayımlarında ayakta sayım dayatılıyor.”
40 gündür sadece üç kitap kütüphaneden verildi. Birer mektubumuz verildi. Mektup gönderme hakkımız OHAL gerekçesiyle yasak deniliyor. (Bu mektup size ulaşır mı bilemiyorum!) Cumhuriyet, Evrensel, Birgün gazeteleri gerekçesiz verilmiyor. Televizyon hakkımız hep öteleniyor. Aldığımız radyo sadece havuz kanalları çekiyor. Sohbet hakkımız yok. Ortak spor faaliyetleri yasak. Suç duyurularımızdan sonuç alamıyoruz. Sevk talebimiz dikkate alınmıyor. Bir gazeteci olarak dış dünya ile irtibatımız çok sınırlı.”
