Yakın zamanda gazetecilerin kendisine Erdoğan’ı sorduğunu, halbuki kendisinin roman üzerine konuşmak (daha doğrusu tanıtım yapmak) arzusunda olduğunu söyleyen bir yazar için ilginç bir geçiş. Yine büyük star taktiği tabii.
Pamuk Türkiye meseleleri hakkında genel geçer yorumlar yapıyor. Kendisinden siyasi bir analiz beklenmediğini, Erdoğan’ın gündeminde olmadığını söylüyor. Kürtler ve Ermeniler de gündeminden tamamen düşmüş, artık hiç bahsetmiyor.
15 Temmuz’da darbeyi önleyen halkın onun değerlerini savunmasa da kahraman olduğunu, bu halka minnettar olduğunu vurguluyor. Ama bir sene sonra nasıl karamsarlaştığını, ifade özgürlüğü meselesinde yaşanan aksaklıklardan nasıl rahatsızlık duyduğunu söylüyor. Sert, eleştirel bir üslup değil. Bu kadarı Karar Gazetesi’nde bile söyleniyor.
Orhan Pamuk artık başı ağrısın istemiyor. Türkiye’de eli kalem tutan yazarların yaşadığı zulme kıyasla bugüne kadar burnu bile kanamamasına rağmen anlayabiliyorum. Ama bu tercihin altında artık gündeme gelmesinin, iktidarı ya da yerleşik düzeni rahatsız etmesinin kendisine bir getirisi olmadığının da yattığı ortada. Bunu bilecek kadar zeki.
