Recep Tayyip Erdoğan’a, “Ebedi iktidar” yolunu açmak üzere kurgulanan ancak AKP dahil tüm düzen partilerine ittifak dışında bir seçenek bırakmayan model artık her gün bir örneğini gördüğümüz siyasi sığlaşmayı daha fazla artırdı. Birbirine benzeyen siyasi partiler, söylemlerinden siyasi yelpazenin neresinde olduğunu tahmin edemeyeceğiniz siyasetçiler. Uzun yıllardan bu yana AKP’nin domine ettiği siyaset sahnesinde bu partinin muhaliflerinin bile toplumdaki muhafazakârlaşma nedeniyle rakipleri ile aynı dili kullanmalarının yol açtığı kimliksizleşmenin sonuçları tartışılıyor. “Kalmadı birbirlerinden farkları” haklı yorumları toplumun yarısına yakınının iktidarı sandık yoluyla değiştirme hayallerini her seçimde boşa çıkartıyor.
