Başbakan’ın kullandığı sadece bir metafor. Beyaz Toroslar yerini bugün başka markalara bırakmış durumda; ama bu metaforun bile taşıdığı yük epeyce ikircikli. Başbakan Kürtleri “ölümü gösterip sıtmaya razı etmeye” çalışıyor. Çağrışımlar çok berrak: AK Parti bir sıtma, bu hastalık yüksek ateşle titreme nöbetleri getirir, ama hemen öldürmeyip süründürür. “Sıtmayı mı yani bizi mi, yoksa ölümü yani devlet içindeki çeteleri mi istersiniz?” diye sormuş oluyor.
Çıkıp da Davutoğlu’na “artık beyaz Toros kalmadı” derseniz, “bu araçlara yollarda rastlanmadığını” değil, “devletin bir daha 90’lara dönmeyeceği” cevabını vermiş olursunuz. Gerçekten öyle mi? Beyaz Torosların, yani yargısız infazların devri AK Parti olsa da olmasa da kapandı mı? Kürt sorununda 90’lara dönme tehlikesi mevcut mu?
