Diğer yandan siber saldırıların tırmanışını yalnızca teknik önlemlerin yetersizliğiyle açıklamak, resmin büyüğünü kaçırmak anlamına gelir. Konu, teknoloji felsefesinin temel kavramlarıyla ele alındığında, insanın kendi eliyle kurduğu teknolojik dünya ile kurduğu sorunlu ilişki açığa çıkmaktadır.
Teknoloji felsefecisi Langdon Winner, teknolojilerin tarafsız olmadığını, kendi içlerinde belirli güç ve kontrol yapıları barındırdığını vurgular. Verimlilik, hız ve merkezi denetim adına inşa edilen karmaşık dijital sistemler, kendi mantıklarını topluma dikte eder. Toplumlar verimlilik uğruna geleneksel, tam otomatize olmamış ve yedekli sistemleri terk ederek kendilerini tek bir dijital omurgaya bağladıklarında, bir tür teknolojik determinizm tuzağına düşerler.
Yakın dönemde tırmanan siber saldırılar, teknolojik gelişmenin durdurulamaz bir ilerleme ve mutlak güvenlik getireceği yönündeki “dijital kibri” çatlatmıştır. Tesislerin %85’inin dijital ağlar olmadan 48 saat dahi çalışamaması, hız ve verimlilik adına insani denetimden ne kadar uzaklaşıldığının bir göstergesidir.
Siber güvenlik, yalnızca antivirüs yazılımlarıyla veya güvenlik duvarlarıyla çözülebilecek teknik bir mühendislik problemi değildir. Bu kriz, teknolojinin toplumsal yaşamda oynadığı rolün yeniden sorgulanmasını gerektiren neredeyse varoluşsal ve felsefi bir meseledir.