Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 2026 yılı verilerine göre Türkiye genelinde 150 kadın konukevi yer alıyor ve bunların 112’si Bakanlığa bağlı. Bakanlığın daha önce yayımladığı ayrıntılı verilerde ise 149 kadın konukevinde toplam 3 bin 650 kişilik kapasite bulunduğu belirtilmişti. Bakanlığın son ayrıntılı kapasite verisine göre yaklaşık 11 bin 790 kadına yalnızca bir konukevi kapasitesi düşüyor.
Bu da kadınların devlet tarafından güvenli barınma ortamına intikal edeceği ihtimalini neredeyse ortadan kaldırıyor.
Ağustos ayında “Derin yoksulluğa karşı: Yalnız değilsin projesi” kapsamında yayımlanan raporda, 20 bekar annenin barınma deneyimleri raporlaştırılmıştı.
Görüşülen 20 kadının 18’i kiracı. Hanelerin en fazla zorlandığı gider de kira. 20 haneden 18’i en ağır gider olarak kirayı gösteriyor. Görüşülen hanelerin 13’ünde tadilat ihtiyacı, 10’unda rutubet ve küf, altısında böcek, haşere ya da fare sorunu bulunuyor. Yani kadınlar kira ödemekte zorlanırken, sağlıksız ve güvensiz evlerde barınmak zorunda kalıyor. Hal böyleyken geçtiğimiz haftalarda İstanbul’da gündeme getirilen TOKİ ev projelerinde kiralık evlere bekar kadınlar başvuramıyor. Evli değilse ev de yok!
Barınma meselesi genç ve aile evi dışında yaşayan tüm kadınları kapsayan en önemli sorunlardan biri olduğu kesin.
Bu da özellikle öğrenci, yeni mezun olmuş, tek yaşamaya çalışan kadınlar için ortak evlerde, tek odalarda yaşam sürdürmeye mecbur kılıyor. İstanbul’da kiralık oda ilanları, İnstagram ve Facebook ev arkadaşı arama grupları ve sayfaları yaygınlaşıyor.
“Ailem güvende” operasyonlarıyla toplumun tüm muhalif kesimlerini hedef alan iktidarın kadınları sürüklediği gerçek tablo budur. Rutubetli, tek göz, eski, fahiş kiralarla, güvencesiz yerlere mahkum eden koca bir güvensizlik!
