Kadınlara 23 Nisan çocuğu gibi dağıtılan payeler

YASEMİN SARAÇ

Malum bugün 8 Mart Dünya Kadınlar Günü… Bankalar, alışveriş siteleri neredeyse bir hafta öncesinden, günümüzü kutlayıp duruyor. Kutlama mesajlarını okurken, çalışırken yaşadığım bir 8 Mart anısı geldi aklıma…

Ana akım gazetelerden birinde gazeteciyim. Yazı işlerinde editörlük yapıyorum. 8 Mart’ta genel yayın yönetmenimiz (GYY) “Bugün gazeteyi kadınlar çıkarsın” deyince emir demiri kesti. O gün toplantıyı bütün servislerden gelen kadınlar olarak yaptık. Sadece bir servisin erkek şefi, kadın çalışanı olmadığı için toplantıdaydı ve çok mutsuzdu.

Toplantı boyunca “Bu böyle olmaz” deyip durdu.

GYY beni kendi koltuğuna oturtmuştu 23 Nisan çocuğu gibi. Nedenini düşünmedim. Ama yanımda oturan hemcinsim, herkesin içinde sorgulayıverdi bu durumu: “Neden seni seçti ki bunun için” diye… İçime bir yumru oturdu o soruyla. Ne diyeceğimi bilemedim. Çünkü benim talebimle olmuş bir şey değildi, o koltuğa “Otur” demişlerdi, oturmuştum. Sadece şunu dediğimi hatırlıyorum: “Bilmem, senden daha tecrübeli olduğum içindir belki…”

O gün, gündem sakindi. Otoyollara gürültüyü önlemek için duvar inşa edilecek diye bir haber vardı. Bir de Banu Alkan’ın anne ve babasının birkaç saat arayla hayatını kaybettiği haberini hatırlıyorum gündemden. En aklımda kalan haberler bu ikisi olmuş sanırım.

Gazetenin kadınları toplantı yaparken GYY ve diğer müdürler dışarı çıktı (Oh biz çalışalım, onlar keyif yapsın, diye dalga da geçtik hani). Ama bir şekilde hangi haberlerin girmesi gerektiğini onlar belirledi.

O gün çok huzursuz ve mutsuz olduğumu hatırlıyorum. Zorla düştüğüm bir durumu, kazasız belasız atlatmak için çabalıyordum. Ve taş koyan çoktu. Yine de sorunsuz hallettik. Gazeteyi teslim ettik.

O gün şöyle düşünmüştüm: “Neyse ki, büyük bir olay yaşanmadan atlattık.” Oysa bugünkü aklımla diyorum ki, “Yahu, öyle bir şey olsaydı zaten erkekler bize bırakmazdı ki…” Ve yine bugünkü aklımla diyorum ki, büyük ihtimalle o günün GYY’si bu işi yaparken ‘büyük bir jest yaptığını’, bizim de çok mutlu olduğumuzu düşünüyordu. Ve belki de o günü bir tek ben o ruh halinde geçirdim, diğer hemcinslerim gayet mutluydu!

Bu kulaklar başka bir GYY’den “Senin maaşın, Bilmem Kim Bey’in maaşını geçmiş, onunkini artırdım, haberin olsun” cümlesini de duydu. Hoş bunu bana söylemeden yapsa, hayatta haberim olmazdı. Ama bir kadın olarak, bir erkekten fazla maaş almam sanırım gururuna dokunmuştu. O kişinin üç katı iş yapıyor olmamın hiçbir önemi yoktu. Ama hakkını yemeyeyim, bunu söylediğinde 8 Mart değildi!