Ercan Jan Aktaş: Fransa insanı heyecanlandırmaya devam ediyor

Okura not

Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.

Gérard ve Babet ile kurduğumuz ilişki, zamanla aynı çiftlikte çalışmanın, aynı sofrayı paylaşmanın çok ötesine geçti. Birbirimizin dilini, kültürünü, geçmişini ve mücadele deneyimlerini öğrenirken, aslında birlikte yaşamanın başka bir biçimini de kuruyorduk.

Ben onlardan yalnızca toprağı işlemeyi, hayvanlarla ilgilenmeyi, meyveleri toplamayı ya da ürettiklerimizi pazarlarda satmayı öğrenmedim, emeğin paylaşılmasını, dayanışmayı, kolektif yaşamın gündelik hayatta nasıl karşılık bulduğunu da öğrendim.

Onlar da benim hikâyemi, geldiğim coğrafyayı, sürgünlüğümü, Kürt meselesini, vicdani reddi ve Türkiye’de bıraktığım mücadele arkadaşlarımı tanıdılar. Bazen bir kelimeyi anlamak için dakikalarca uğraştığımız, bazen aynı şeye gülmek için ortak bir dil bulduğumuz o günlerde, dostluk dediğimiz şeyin sınırları aşan bir özgürlük alanı olduğunu gördüm.

Birbirimizi değiştirmeye çalışmadan birbirimizden öğrenmek, farklılıklarımızı bir arada yaşamanın zenginliğine dönüştürmek ve hayatı birlikte üretmek… Belki de yoldaşlığın en sahici biçimi buydu.

Sonrasında bir gün Babet dikkatli bir şekilde Gérard’ın kan kanseri olduğunu söyledi bize. Gérard için oldukça zorlu bir süreç başladı. Neredeyse iki yılı bulan bir mücadele, zaman zaman kendisini sevenler olarak çok kaygılanıp korktuk.

Ancak Gérard mücadele etmeyi hiç bırakmadı. Kanser de vücudu yorgun düştüğü zamanlarda bile bizlere espriler yapmaya, dünyaya da gülümseyen bir umutla bakmaya devam etti. Sonrasında kazandı. Her zamanki çiftlik rutinine dahil oldu. Ve iki hafta önce bana eylem yerinden birkaç fotoğraf gönderdi.

Anarşist Gérard liselilerin ateşini yaktıkları son isyan dalgasına dahil olmuştu. Kendisiyle görüştüğümüzde yeniden sokaklarda olmanın kendisi için ne demek olduğunu bir kez daha anladım. Gérard şimdi yeniden bir kez daha sokakların bir parçası.

İşte bu Fransa insanı heyecanlandırmaya devam ediyor.

Ercan Jan Aktaş’ın yazısı