Türkiye-Suriye sınırının 400 kilometreden daha uzun bir alanında, yeni TBMM’de 80 milletvekili ile temsil edilen HDP ile bir bakıma “et ve tırnak” gibi bir ilişkiye sahip olan PYD’nin siyasi olarak ve YPG’nin askeri olarak hükmetmesi Türkiye’nin yararına ve çıkarına değil midir?
Hâlâ başbakanlık hesapları yapan ve “Suriye politikası” tam anlamıyla iflâs etmiş bulunan Ahmet Davutoğlu’na “IŞİD’i ya da Nusra’yı veya Selefi-İslamcı örgütleri HDP’nin Suriye’deki izdüşümüne tercih mi ediyorsun? Niçin?” diye sorulmayacak mıdır?
Türkiye’nin Suriye politikasını, tepeden tırnağa değiştirmeye rıza göstermeyecek bir “koalisyon” kurulabilir mi? Böyle bir “koalisyon”da CHP yer alabilir mi? Öyle bir “koalisyon”a HDP destek verebilir mi?
AKP ile MHP, şayet, “Suriye’de Kürtlere karşıtlık” önceliğinde buluşurlarsa, Türkiye’yi, 7 Haziran’ın ortaya çıkarttığı “güçler dengesi”ne rağmen yönetebilirler mi?
Bu sorular, doğru cevaplarını bulmadan, Türkiye’de ayakta kalabilir bir “koalisyon” da kurulamaz.
