Behzat Şahin

Sağmalcılar durağından sonra 15 dakikalık yürüme mesafesinde Meşe Restaurant. Tam nasıl anlatsam? Vatan Mahallesi’nde, bir kavşakta. Girişi Eski Kaldırım Sokak’ta. Sol cephesi Esenler Caddesi’ne, sağ cephesi Emek Sokak’a bakıyor. Pencereleri cadde tarafında. Perdeler sıkı sıkıya kapalı. Giriş kapısı da öyle, içerde nasıl bir ortamla karşılaşacağınıza ilişkin en küçük bir ipucu yok. Bu taraklarda bezi olmayan için bir muamma, hatta caydırıcı bile. Ama içeri girince…

Kartal Esentepe’deyim. Safran Restaurant yürüyerek birkaç dakika ötede. Bir apartmanın giriş katı, kaldırıma kadar çıkılmış. 

Elimde Boğaz’a tepeden bakan, 'kupon' arazilere sahip mahallelerin birindeki meyhane var. Aylar önce bir başka meyhane için gelmiş, o zaman almıştım Sohbet Restaurant&Ocakbaşı’nı listeme.

Yörük Restaurant, defalarca geçtiğim ana yol üstünde, İnönü Bulvarı’ndaki bir apartmanın altında. Cephesi çam ağaçlarıyla gizlenmiş olsa da bir bira firmasına ait mavi renkli tabelayı atlamak mümkün değil.

Ercan Türeci ile Enişler Meyhane'de buluştuk.

Hazır Ataşehir’deyim, İçerenköy’de listemde olan bir meyhaneye gideyim dedim.

Ağzından bal damlıyor. İşinden şikâyet etmeyen az meyhaneciyle karşılaşıyorum son zamanlarda. Maalesef.

Köşedeki Restaurant -ismiyle müsemma- Reşitpaşa Caddesi ile Aslı Sokak’ın tam köşesinde. Daha girer girmez o eski ruhu tanıdım.

Sirkeci’den bindiğim Marmaray’ın Halkalı yönündeki dördüncü durağı olan Yenimahalle’de indim, Hipodrom kapısından çıkıp ilk sola döndükten sonra 60 adım attım. Altın Adres'in tam önündeyim

Soğanlık şimdiye kadar benim için bir durak adı olmaktan başka bir şey ifade etmiyordu. Artık bir duraktan çok çok fazlası. Bir meyhane durağı.

Girişinde 'Kocasinan Avcılar ve Atıcılar Lokali' yazıyor ki, bu da inisiyatif alıp girmeyi daha da zorlaştırıyor.

Kartal civarındaki meyhaneler ne zamandır aklımdaydı. Kimi merkezde, kimi yakınlarında. İlk hedefim İstasyon 216. Tam benlik olduğu sarı tabelasından belli. Mavi tabelaya karşı da boş değilim.