Banu Güven

Osman Kavala bu yazı yayınlanırken yastığa başını 1000'inci kez koyacak...

Erdoğan belli etmemeye çalışsa da her şey ortada. AKP 7 Haziran’dan sonra ilk kez böyle bir gerileme ve sarsıntı yaşıyor. Üstelik bu seçimin 7 Haziran seçimi gibi tekrarı da yok.

Kendini gerçek 'vatandaş', hükümeti eleştirenleri ise neredeyse 'hain ve dış mihrak işbirlikçisi' olarak olarak gören kalabalık için 'terör' lafı 'büyü' gibi bir şey.

'Tesettürden caymış gibi yapan hanım kızlar' diye küçümsemeye çalıştıkları genç kadınların her birinin hikayesi ayrı bir devrim.

Aması fakatı yok. Altı nasıl doldurulmaya çalışılırsa çalışılsın, “Ülkemde Suriyeli İstemiyorum” demek, belli bir uyruğa sahip bir topluluğa karşı düşmanca bir tavır sergilemektir.

Yeni yıl, hayatta bir dönüm noktası daha.

En temel soruyla başlayalım.

Siz bu yazıyı okurken o raylarda başka trenler hareket ediyor.

Ortalık boşanmak istediği için öldürülen, sakat bırakılan kadınların hikayeleriyle dolu. İnsan utanır!

İnternette Bobbi Gibb'in ismini arayınca, karşıma altın sarısı saçlı, atletik yapılı, dünya güzeli, pırıl pırıl bir genç kadın çıktı.

Şu fiziksel güç meselesi, 'cinsiyet eşitliği' dendi mi karnına ağrı girenlerin başvurduğu ilk ilaç olmuştur hep. Ağrıyı anlık geçiriyor olabilir, ama uzun vadede işe yaramaz.

Gazeteciliğin hukukun üstünlüğünün kalmadığı bir baskı ortamında, iktidarın sıkıştırdığı köşeye ve dar siyasi perspektiflere mahkum kalmaması konusunda hemfikiriz. Hepimiz daha donanımlı, işimizi özgürce yapıp, hayatımızı daha iyi kazanacağımız ve daha büyük kitlelere ulaşacağımız koşullarda çalışmayı hak ediyoruz. Bunun için hep beraber tartışıp kafa patlatmalıyız. Ama bu hayal ve çaba, bugün namusla ve özveriyle iyi gazetecilik yapmaya çalışan, gerektiğinde de sokağa çıkıp mesleği savunanları takdir etmeyi engellememeli.