Sağlık alanında insan yaşamına adanmış bir nesli tanımış olmak, yaşamın sunduğu en güzel armağanlardandı benim için. Köy enstitülü olmak neyse sahada, sağlıkçı olmak da öyle bir şeydi o yıllar.
Zamane hastaneleri artık geçmişin ‘hastane kokusu’yla bağını kopardı. Sağlık hizmet sunumu dahil her şey profesyonelleşti, metalaştı. Konfor geldi, dayanışma sönümlendi.
Geçmişin yaşama adanmışlığı bugünün yeterli kadrolarında vücut bulabilseydi eğer, başka bir Türkiye’ye uyanmış olacaktık sağlık boyutu ile. Umut baki…
