Zaman zaman ‘yeni Türkiye’ye ‘muhalif’ yazılarıyla da dikkat çeken Yeni Şafak yazarı İsmail Kılıçarslan bugünkü köşesinde Süleymaniye Camii’nde olup biten ‘tuhaf işler’i kaleme aldı.
Kılıçarslan, ‘dostlar’ından ve bir ‘ağabey’inden duyduklarına dayanarak, ‘işadamı ya da yüksek bürokratların Cuma namazlarını hünkar mahfilinde kılabildiğini, namaz sonrası o bahçede ne işi olduğunu kimsenin izah edemediği kaçak bir ‘çadır kafe’de karınlarını doyurabildiğinini, kahve yudumlayarak nargile çekiştirebildiğini’ yazdı.
Yeni Şafak yazarı, ayrıca, ‘Süleymaniye’nin restore işini üstlenen firmanın sahibinin böyle işler yapmayı pek sevdiğini, Feshane restorasyonu sırasında da oraya bir kaçak kafe yaptığını, dostlarını ağırlayıp okey falan da oynadığını’ aktardı.
Kılıçarslan’ın adını yazmadığı şirket, Gürsoy Grup. Grubun yönetim kurulu başkanı Hasan Gürsoy, Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın lise arkadaşı. Grup son olarak ‘Sepetçiler Kasrı pazarlığı’na karışmıştı.
Gürsoy Grup’un bazı işleri şunlar: Viaport Venezia, Vialand, Metrokent Başak Toplu Konutları, Başak Toplu Konutları, Panaromik Resim Projesi (İstanbul’un Fethi Panaromik Resim Projesi), Miniatürk (Mini Türkiye Parkı İnşaatı), Feshane (Bakım, Onarım ve Çevre Düzenleme İnşaatı)…
‘Cuma namazını VIP kılmak’ başlıklı yazısına, ‘Vay arkadaş. Vay arkadaş. Vay arkadaş. İş adamı ya da yüksek bürokrat falansanız Cuma namazlarınızı hünkar mahfilinde kılabiliyor, namaz sonrası o bahçede ne işi olduğunu kimsenin izah edemediği o zevksiz mavimsi lacivertimsi ‘çadır kafe’de karnınızı doyurup, kahvenizi yudumlayıp, nargilenizi çekiştirebiliyorsunuz. Hem de hangi camide? Kanuni armağanı, Mimar Sinan emaneti mübarek mabedimiz Süleymaniye’de…’ diyerek başlayan Kılıçarslan şöyle devam etti:
VIP’den başkası alınmıyor
“Kim yapıyor bunu? Caminin ve türbelerin restorasyon işini üstlenen firmanın sahibi.
Bu nasıl bir edepsizlik biçimi, bu ne aymaz bir ahmaklıktır?
İki dostumla görüştüm. İlki şöyle dedi: ‘Caminin hünkâr mahfili, Cuma namazını ‘VIP’ kılmak isteyen isimlere ayrılmış durumda. Oraya, güvenlik görevlileri marifetiyle, bu isimlerden başkası alınmıyor. Bunu da, Süleymaniye’nin restorasyonunu alan firma yapıyor.’
Kaçak cafe
İkinci dostumun anlattıkları ise daha vahimdi: ‘Caminin bahçesinin Haliç’e bakan kısmında, niçin çevrili olduğunu kimsenin bilmediği bir alanda 2010 yılından beri kaçak bir çadır kafe var. Özellikle Cuma namazlarından sonra iş dünyasından ve bürokrasiden bir takım ekâbir buraya alınıyor, yemeklerini yiyip çaylarını içiyorlar. Nargilenin gözüne vurmayı da ihmal etmiyorlar.’
Son can alıcı bilgi ise bir ‘ağabeyim’den geldi. Dedi ki ‘İsmail, o Süleymaniye’nin restore işini üstlenen firmanın sahibi böyle işler yapmayı pek sever. Feshane restorasyonu sırasında da oraya bir kaçak kafe yapmıştı. Dostlarını ağırlıyordu. Camii bahçesi olmadığından okey falan da oynanıyordu.’
Haberdarlar mı?
Birincisi, İstanbul İl Müftülüğü, İstanbul İl Kültür Turizm Müdürlüğü, Vakıflar Bölge Müdürlüğü, İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve Fatih Belediyesi Süleymaniye Camii’ndeki bu ‘VIP namaz’ ve ‘çadır kafe’ olayından haberdar mıdırlar? Haberdarlarsa gerekeni yapma konusunda bir inisiyatif almışlar mıdır? Haberdar değiller idiyseler, şimdiden sonra bu konuda gerekeni yapacaklar mıdır?
Yanlışınızı yüzünüze vururuz
İkincisi ve daha da önemlisi şu…
Kendini bir şey yapıyorum zanneden müteahhitlerin, ‘yahu şu kadarcık şeyden ne olur’ diyen bürokratların, yiyeceği üç kap sulu yemek için ‘ooo, Hasan bey güzel mekan yapmışsın’ diyerek yılışan siyasilerin hatalarını savunmak zorunda değiliz.
Onların bu güzelim memleketi zor durumda bırakan her eylemini ‘kol kırılır yen içinde kalır’ diyerek sineye çekmek zorunda değiliz.
Doğrunuzda da yanlışınızda da sizinle birlikteyiz. Bunu biliyor olmalısınız. Ancak şunu da bilin lütfen: Sizinle ettiğimiz kader birliği ne doğrunuzu alkışlamamızı engeller, ne yanlışınızı yüzünüze vurmamızı…
Süleymaniye’nin bahçesinde neler oluyor?
