Unutmayalım konut, barınmak içindir. Onlarca konuta sahip olmanın anlamının kalmaması gerekir. Bunu yapmak için rasyonel ekonomi politikalarını hayat geçirmenin ardından, oturduğu konutun dışında konut sahibi olan bireylerin ciddi şekilde vergilendirilmesi düşünülmelidir. Üstelik bu vergiler standart olarak, belediyelerin belirlediği rayiç bedeller üzerinden değil, piyasa şartlarına göre yapılacak değerlendirme raporları üzerinden ve üstelik artan oranlı olmalıdır. Sadece emlak vergisi düzenlemesi de yeterli değildir. Boş tutulan, kiraya verilmeyen konutlar üzerinden, o bölgenin ortalama kira oranlarına denk gelen tutarlarda vergi konulmasının düşünülmesi gerekir. Böyle bir vergilendirme boş konutların daha uygun bedellerle kiralanması sonucunu doğuracaktır. Bu tür önerileri çoğaltmak mümkün. Önemli olan çözüm bulma iradesine sahip olmaktır. Bir kez bu irade ortaya konulunca gerisi kolay gelir.
