Tractatus Wittgenstein’ın yaşamı boyunca basılan tek çalışmasıdır. Çalışmayı felsefede son nokta görür, tercihen felsefi çalışmalarını bırakır ve münzevi yaşama geçer. Wittgenstein, bir müddet sonra akademiye döner, felsefe üzerine yeniden yoğunlaşır. Bu dönemde verdiği dersler ve felsefi notları ölümünden sonra Felsefi Soruşturmalar adıyla basılacaktır. Felsefi Soruşturmalar, geç dönem Wittgenstein’ın düşüncelerini ifade eder ve Tractatus’un bir nevi eleştirisi ve reddidir.
Bir dizi soru sorar: Felsefe ne işe yarar? Dil nedir? Anlam nasıl oluşur? Ve dilin bir mana da kullanım biçimlerinin haritasını çıkarır. Anlamlılığın ve düşüncenin sınırlılığı üzerine yoğunlaşır. Kullanım olarak anlam üzerinde durur. Dili bir alet kutusuna benzetir.
Wittgenstein için tek bir dil yoktur. Dil insanın çok çeşitli ve farklı etkinliklerinden oluşur. Dil oyunları vurgusuyla bir kelimenin anlamının sözcükte yatmadığını vurgulayarak, dilin kullanımında saklı olduğu yazar. Aynı zamanda dilin toplumsal ve yaşamsal bir pratik olduğu belirtir. Felsefenin görevinin ise “sinek şişesi içindeki sineğin” oradan kaçmasını sağlamak olduğunu söyler.
