Tek parti döneminden günümüze dek Türkiye’de yazarların, çizerlerin, sanatçıların üstünden sansür hiç kalkmış mıydı? Ülkenin aydınlık insanları, yazarları, sanatçıları, tiyatro ve sinemacıları kendilerini ifade etmekte büyük sıkıntılar çektiler. Bugün de çekiyorlar. Hâlâ kitap yasaklanabiliyor. Düşüncelerini ifade eden, konuşan, yazıya döken sanat insanları hakkında davalar açılıyor. Şarkılar yasaklanıyor. İngilizce, Fransızca, İtalyanca şarkılar değil ama Kürtçe şarkı söylemek bu coğrafyada ne zamandan beri yasak oldu anlayamadım. Geçen hafta ülkemde bir başka adaletsizliğe daha tanık olduk. Kadınların şiddet görmesini, öldürülmesini önleyecek İstanbul Sözleşmesi’nin yeniden hayata geçirilmesi yolunda topluca yapılan hukuki itirazlar Danıştay 10. Dairesi tarafından reddedildi. Kadını 21. yüzyılın çeyreğinde bile eşit yurttaş saymayan bir anlayış ne yazık ki hukukumuzda da hukukçularımızda da yerini koruyor.
