Önümüzde bir tuzak var: Yolsuzluk ve ahlak sorunlarını din ve laiklik ikilemine indirgemek.
Dindar ya da laik mükemmel ahlaklı insanlar da vardır; imkân eline geçince yolsuzluğa yönelenler de vardır.
Bugün iktidar nimetleri muhafazakârlarda olduğu için bu sorunlar yaşanıyor.
Ahmet Ağaoğlu 1925’te Atatürk’e verdiği raporda “İnkılap partisi yolsuzluk ve tegallübe batmıştır” diyordu. Bu konuda Yakup Kadri’yi de okuyabilirsiniz.
Cumhuriyet’in kurucuları “murakabe fırkası” yani denetim yapacak muhalefet partisi olmadığı için yolsuzlukların böylesine arttığını düşünmüşler, bunun için 1930’da kısa ömürlü Serbest Fırka’yı kurdurmuşlardı.
Sorun kim daha çok veya az ahlaklı sorunu değildir. Hukuk sorunudur, şeffaflık sorunudur, denetim sorunudur.
Denetim konusunda muhalefet partilerinin mevcut olması yetmez. Hür basın, bağımsız yargı şarttır. Bu da yetmez, Sayıştay denetiminin evrensel kalitede ve kapsamda olması, kurum içi ve dışı denetimlerin de iyi düzenlenmesi lazımdır.
Temelde anayasada “denetim ve denge” mekanizmalarının sağlıklı kurulması şarttır.
Bunları konuşuyor muyuz?!
