Kimse ağlamasın.Gitsin yaksın o köyü. Abiler ve amcalardan oluşan fasit çemberin içine sıkışmış çocukları kurtarsın. O çemberi kırsın gücü yeten. Çemberin dışında duran ve yurttaşların emanet edildiği dinsel öğretileri, ahlak diye tepemize boca eden bir devletin kolaylaştırıcılığını sorgulasın ağlayan.
Mafya’nın ünlü omerta yasası işliyor bir kız çocuğu herkes tarafından öldürüldüğünde. Suç, kolektif olunca havaya dağılıyor ceza, suya bırakılan yeni bir beden ortaya çıkana kadar da unutuşa bırakılıyor. Gerçekten sekiz yaşındaki bir çocuğun bu şekilde ölümü karşısında susabilir mi insan? Utanç, kolektif olunca havaya dağılıyor. Yas ve utanç ise hep bize kalıyor.
Kimse ağlamasın, o çuvalın içine tıkılan küçük bedenlere, başka bir hayat sunacak bir yer hayal etsin. Vazgeçtiği mücadeleye, tam da buradan başlasın herkes.
Herkes o çuvalın içinde şimdi.
