İlk kez bir cumhurbaşkanı halk tarafından seçildiği için ülke alışmadığımız sıra dışı bir seçim kampanyası ve süreci yaşadı.
Tüm tatsızlıkların geride kalmasını dilemek dışında yapacak bir şey de yok artık, Türkiye’nin daha umutlu bir geleceğe yürümesi için çalışmak dışında.
Öncelik de AB hedef ve değerlerinden vazgeçmeyen bir ülke hayali olmalı. Tersi yöndeki bir ilerleyişin, ciddi sıkıntılara kaynaklık edeceğini, Türkiye’yi bambaşka bir noktaya götüreceğini düşünmeli. Bazı iktidar temsilcileri ile iktidara yakın kesimlerdeki, son iki yıla yayılan halifelik tartışmasına bu noktada dikkat çekmekte yarar var. Hem parti, hem de kamu anlamında, iktidar kademelerindeki bazı koltukların ‘halifelik anlayışına’ göre doldurulduğu yönünde bir algı vardı.
Ufak ufak ve ‘ümmet’ bağlamında dillendirilen bu tartışma, bugünlerde belki de IŞİD’in attığı adımın etkisiyle alevlendiriliyor.
Halifelik konusunun ABD Başkanı Obama’nın gündemine de girmesi sanırım bu çevrelerin hareketliliğini artırdı. O nedenle tartışmanın önümüzdeki süreçte daha bir canlılık kazanmasını beklemeli; ancak bu tartışmanın Türkiye’yi götüreceği yeri de iyi görmeli.
