Savaş, kapımıza dayandı. Enflasyonu zaten yenememiştik ve şimdi savaş tsunamisi geliyor. Enerji krizi kalıcı ve oyun bozucu. Kamu ise doludizgin harcamasında… Olup bitenlerin faturasını üstlenmek yerine bunu emekliye, çiftçiye, ücretliye yıkarak maliyetten kurtulacağını sanıyor, şüphesiz yanılıyor.
Biz değilsek kim? İster kamu olalım ister özel sektör, hatta birey… Belli ki bu savaş çok uzun sürecek. Pek çok yol, yöntem, kavram ve konfor; kalıcı şekilde bozulacak. Bu durumda savaşa karşı tedbirin de ötesini düşünüp strateji, plan yapmak gerekmez mi? Hareketsiz kalarak bu vartayı atlatabilir miyiz?
Oysa kamuya bakıyorum; bildiğini okumaya devam ediyor. Oysa şirketlere bakıyorum; sanki işleri sürgit devam edecek sanıyorlar. Oysa kendime bakıyorum, sanki savaş beni etkilemeyecek gibi derin gaflet içinde, gün geçiriyorum. Şüphesiz büyük bir gaflet bu ve her gafletin bedeli yüksek olur.
