Kadına, çocuğa, LGBT bireye, demem o ki “errkek” olmayanlara yönelik şiddet dalgasının politik olduğuna şüphe yok. Cinayet dalgası büyürken, en başta dinciler İstanbul Sözleşmesi’ne karşı böğüren koro, başlı başına kanıt buna. Peki politik olması ne demek?
Şiddet ve cinayetlerle ilgili en öne çıkan görüş, kadınların özgürleşmesine tepki olarak işlendikleri. Şiddet uygulayanlar erkekliklerine yönelik tehdit duygusunun saldırılarının tetikleyicisi olduğunu saklamıyorlar.
İlk bakışta doğru gibi görünen bu ilişkiye temel neden değeri verdiğimizde asıl meselenin üstünün örtüldüğünü düşünüyorum. Bu yaklaşım, katili kurbanlaştırma ve işlenen suçu da bir tür “kontrolünü kaybeden” birinin sonradan çok pişman olduğu “bir anlık bir eylem” olarak görmeyle sonuçlanıyor.
