Nuriye Gülmen ve Semih Özakça tutuklu bulunduğundan, devletin yaşam hakkının korunmasındaki pozitif sorumluğu artıyor. Yetkililer ortamı gerginleştirecek demeçlerden kaçınmalı. Eyleme destek olanlar da ölümü kutsamamalı. Ceza hukuku uygulamalarında tutuklamanın en ağır ve son uygulanabilecek koruma önlemi olduğu unutulmamalı.
İşlerine dönmek isteyen Gülmen ve Özakça’nın istemleri, 17 Temmuz 2017 tarihinde çalışmaya başlayan Olağanüstü Hal İnceleme Komisyonu’nda ivedilikle incelenmeli, konu zıtlaşmaya gidilmeden hukuk kuralları çerçevesinde çözümlenmeli. İncelemek için onların ölmesi mi bekleniyor?
Yaşam hakkı, temel insan haklarının çekirdeğini oluşturduğundan, insan yaşamı üzerinden pazarlık yapılmamalı, sivil inisiyatif olarak cezaevi izleme kurullarından yararlanılmalı. vahim sonuçlarla karşılaşılmaması ve ölüme yatanların yaşama döndürülmesinin yolları açık tutulmalı. Onlar işlerine dönmek istiyor. Yalnız onlar değil haksız yere işinden edilenlerin başvuruları için yıllarca oyalama yoluna gitmeden, bir an önce sonuçlandırılacak adımlar atılmalı…
