Ortaya dökülen aşırı sert ifadelerin, artan eleştirileri susturma, muhalif kanadı korkutup sindirme amacı güttüğü anlaşılıyor. Oysa insanlar korku sınırını aşmış durumdalar! Eleştiriler büyüyor. “Çadır yok, yardım hâlâ gelmedi” diyenleri namussuzlukla, hainlikle suçlamak hiçbir sorunu çözemez. Ülkeye tehdit dili yerine şefkat dili hâkim olmalıdır! “İsterlerse idam etsinler!” Bugün depremin 20’inci günü… Hâlâ ulaşılamayan köyler, kasabalar var! “Bizi kurtarın” diye bağıran depremzedelerin sesi dinmiyor, feryatlar durmuyor… Evet, 11 ili kapsayan deprem alanı çok büyük, mesafeler uzak ama ne olursa olsun, bu çağda yardımlar en ücra köylere bile ulaşmalıydı.
