Down sendromlu çocuklar çoğu zaman okulda yeterince destek göremiyor. Bazı çocuklar sınıfa dâhil edilmek yerine ayrı tutuluyor.
Bazı öğretmenler yeterli eğitim almadığı için nasıl yaklaşacağını bilemeyebiliyor. Kimi zaman da onları sınıfa dâhil etmekte zorlanıyorlar; çünkü bazı veliler “kendi çocuğum etkilenir” gibi yanlış düşüncelerle tepki gösterebiliyor.
Oysa Down sendromlu bireylerin en güçlü yönlerinden biri duygusal dünyalarıdır.
Sevgiye açık olmaları, samimiyetleri ve içtenlikleri en belirgin özellikleridir.
Bu yüzden mesele onları değiştirmek değildir. Mesele onları anlamayı öğrenmektir.
Farkındalık tam da bu noktada önem kazanır. İnsanlar bilmedikleri şeyden korkar, fakat tanıdıkça korku yerini anlayışa bırakır.
Down sendromlu çocukların toplumdan uzak tutulması değil, tam tersine toplumun içinde büyümesi gerekir. Çünkü kabul görmek onların gelişimi için en güçlü destektir.
