Geçtiğimiz haftanın gündemi açık ara, AYM karşısında, bir de bildiri yayımlayıp tutumunu pekiştiren Yargıtayın kararı ve Cumhurbaşkanıyla destekçileri ve muhalefetin tutumuydu.
AYM’nin Can Atalay’ın hak ihlaline uğratıldığını ve tahliyesini bildiren kararı, Anayasa’ya göre bunun tartışılmazlığı ve derhal uygulanma zorunluluğu biliniyor. Tartışılır yanı yok! Üzerinde durmayacağız.
İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin AYM kararını bekletmeden uygulaması gerekiyordu. Bunu yapmayıp ve beş gün beklettiği dosyayı mahkeme, eski kararını onayan Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderdi. Bu ve hukuk dışılığı da biliniyor. Tartışılır yanı yok! Üzerinde durmayacağız.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, AYM’nin kararını tanımadı ve yetkisini aştığı iddiasıyla AYM hakimleri hakkında suç duyurusunda bulundu. Yargıtay dairesinin üstünde bir kurum olmadığı AYM’nin kararını tartışma yetkisi bulunmadığı ve kararının hukuki dayanağı ve örneği olmadığı biliniyor. Tartışılır yanı yok! Üzerinde durmayacağız.
Bu, sadece AYM’ye karşı değil, beğenilir ya da beğenilmez Anayasa’ya ve onun çerçevesini çizdiği siyasal düzene karşı bir darbe. Henüz AYM’nin siyaseten tamamen ele geçirilmediği ve şimdiye kadar zaten birkaç kararı siyasal iktidar tarafından uygulanmamışken, bu iktidara bağlanmış bir başka hukuk kurumu tarafından hedefe konulduğu görülüyor. Oysa AYM’ye bireysel başvuru yapılabilmesi hakkını 12 Eylül 2010 Anayasa değişikliğiyle bugünkü iktidar vermişti. Bu da biliniyor ve üzerinde durmayacağız.
Önemli olan tepkiler.
