Aslında Erdoğan’ın kararı artık açık görünüyor. Özellikle Feyzioğlu’na çıkıştıktan sonra gittiği Afyonkarahisar’daki AK Parti toplantısında verdiği mesajlar gayet açık: Erdoğan, AK Parti’nin cumhurbaşkanı adayı olmak istiyor. Peki, kararını neden açıklamıyor?
Çünkü henüz Erdoğan-sonrası AK Parti’nin tasarımını tamamlamış değil. Aklındaki, bakanlar kurulu koordinatörü olacak, iddiasız bir başbakan ve kendisinden onay almadan hiçbir şey yapmayacak bir parti başkanı; yani fiilen partili başkan modeli.
Ama Gül, “Ben o zaman mani olmayayım” diyerek, pasif başbakan olmayacağını ilan etti.
Tabii bir yandan da üç dönem kuralı işliyor. Bu durumda da mevcut kabinenin ağırlıklı isimlerinden Meclis’te yer alabilecek mesela Ahmet Davutoğlu gibi isimler hâlâ başbakanlık aday adayı sayılabilir.
Öte yandan, Afyon’daki ‘ANAP’ın sonuna benzeme’ ve ‘Akbulutvari’ tartışmaları var. Erdoğan kendisinden sonra partinin gerileme devrine girmesini istemiyor.
Belki de başa dönüyoruz, Erdoğan’ın sabrının tam Feyzioğlu’nun “Aranızda Cumhurbaşkanlığı adayları var” sözünü es verip tekrarladığı sırada tükenmesi bir rastlantı değildir.
Gül, artık söyleyeceğini söylediğini var sayıyor ve bundan sonra olacakların sorumluluğuyla birlikte meydanı tamamen Erdoğan’ın kararına bırakmak üzere susma hakkını kullanıyor. Gül de tutamadığına göre artık kim tutar Erdoğan’ı?
Ve biz de buna çoğulcu demokrasi diyoruz.
