AKP’nin tarihsel ve siyasal ömrünü doldurmasına karşın iktidarda tutunmaya çalışması, ülkede gerilimi arttıran en önemli etkeni oluşturuyor. Erdoğan-AKP iktidarı Batı’dan dışlandığı gibi, aynı nedenle bölgedeki Sünni İslam ülkeleri tarafından da terk ediliyor. Sudi Arabistan’ın Türk mallarına uyguladığı ambargo, Birleşik Arap Emirlikleri’nin İsrail ile imzaladığı barış ve dostluk anlaşması gibi bir dizi gelişme sonucu Erdoğan yönetimi bölgede de dayanaklarını yitirdi.
Ülkede ise egemen sınıfların ortak çıkarlarını temsil eden siyasal bir hareket olmaktan çıkan AKP, hızla dar bir klik partisine dönüştü. İslamcı oligarşinin (dinci sermaye kesimleri ve entelijensiyanın) iktidarı haline geldi.
Dolayısıyla, yeni bir toplumsal rıza üretemeyen AKP iktidarı artık ülkeyi eskisi gibi yönetemiyor. İktidar gücünü esas olarak muhalefetin güçsüzlüğünden, dağınıklığı ve programsızlığından alıyor.
