Çok seviniyorlar, biraz kendimize yönelik eleştiri yazıları yazdığımızda bayram ediyorlar. Hemen sitelerine manşet yapıyor, televizyonlarında yazıdan alıntılar yapıyor, sosyal medyayı ayağa kaldırıyor, nasıl birbirimize düştüğümüzü yalan yere anlatıp el ovuşturuyorlar. Başka umutları olmayınca, ancak bizim eleştirilerimiz üzerine kurulmuş bir hayat sürüyorlar, ne yapsınlar işte.
Sorsan en demokrat, fikir ve basın özgürlüğünün kralı onlarda var. MİT TIR’larına yapılan baskını haber yapan gazeteye bakarsanız, en muhteşem haberciliği onlar yapıyor. Erdoğan diktatör, biz de Erdoğan’a, hükümete körü körüne destek veren “yandaş medya” oluyoruz.
Bir tane eleştirel yazı yayınlayamazlar. Yeni Şafak yazarları içinde, yanlış gördüğünde AK Parti eleştirisi yapan, hükümet icraatlarını, kendi mahallesini eleştiren en az on yazar sayabilirim size. Hatta bazen yazarlar olarak, birbirimizi bile eleştiriyoruz, cesurca fikirlerimizi savunuyoruz. Biz buna fikir özgürlüğü ve editöryal bağımsızlık diyoruz.
Şimdi MİT TIR’larını haber yapan gazeteye bakın. Hükümetin icraatını öven bir yazı çıkabilir mi orada? Bir tek yazar, hem iktidarı övsün, hem de kendi mahallesini eleştirsin, mümkün mü?
