Bu seçim sonuçları karşısında AKP cenahının kapıldığı coşkusu bol sevinci anlayışla karşılamak gerekir. Onlar az kaybettikleri için seviniyorlar ve bunu da, beğenin ya da beğenmeyin ama bir gerçek olarak kabul edin, Recep Tayyip Erdoğan’ın olağanüstü liderlik performansına borçlular.
AKP oylarındaki düşüş daha fazla olsa ve mesela iktidar yüzde 40’ın altına düşseydi, 30 Mart seçimleri iktidar partisinin aşağıya gidiş trendini sert bir kırılma yaratarak ani biçimde şiddetlendirebilirdi. Bu gerçekleşmedi de ne oldu? Kimse kendisini aldatmasın; Gezi’den bu yana iktidarı zorlayan bütün olumsuz dinamikler sabit, yerli yerinde duruyorlar. Gezi’den bu yana Türkiye yönetilemiyor.
AKP’nin 30 Mart seçiminden oy kaybederek birinci parti olarak çıkması, Cemaat-AKP çatışmasının yıprattığı kurumlara kaybettiklerini iade etmez. Bunu sağlamanın yolu iktidarın bir seçimden güçlenerek ya da zayıflayarak çıkması değil, demokrasinin temel prensiplerini, iyi yönetişimi ve hukukun üstünlüğünü gözetmesidir.
